88N88

Afgelopen zondag is Qi naar het Bureau voor Buitenlandse Zaken te Hangzhou geweest om de ongehuwdverklaring en geboorteakte te laten legaliseren. Tegen extra betaling kon hij de documenten binnen een uur meekrijgen, voorzien van sticker en stempel. De documenten zelf hadden € 64 gekost. Het legaliseren ervan kostte nog eens € 80 exclusief € 40 ’snelheidstoeslag’. De documenten moeten nu nog worden gelegaliseerd door het consulaat-generaal te Shanghai. Dit gaat € 52 kosten, waarmee het totaal op € 236 uitkomt.

Ondanks dat de ongehuwdverklaring —welke vereist is voor de MVV— nog niet volledig is gelegaliseerd, kon Qi vandaag al wel de MVV-procedure starten bij het consulaat. Na het inleveren van het aanvraagformulier (in viervoud) en het overleggen van diverse documenten, heeft hij een referentie- en bankrekeningnummer meegekregen. Onder vermelding van het referentienummer heb ik meteen de leges à € 830 overgemaakt aan de IND. Aanstaande vrijdag kan Qi de gelegaliseerde documenten afhalen bij het consulaat. Hij zal dan ook informeren of de leges zijn ontvangen.

Eerder had het consulaat gemeld dat een interview zou volgen op het indienen van de MVV-aanvraag. Voorafgaand aan het inburgeringsexamen werden Qi al behoorlijk wat vragen gesteld. Vandaag werd niet meer over een interview gerept.

Nu Qi is geslaagd voor het inburgeringsexamen voldoet hij aan alle voorwaarden om in aanmerking te komen voor een MVV. Hij heeft deze nodig om naar Nederland te mogen reizen en een verblijfsvergunning aan te vragen. Voordat hij MVV-aanvraag kan indienen heeft hij nog een aantal aanvullende documenten nodig, zoals een ongehuwdverklaring. Anderhalve week geleden heeft Qi deze verklaring aangevraagd bij de lokale overheid te Shangyu, waar hij vandaan komt. Hij heeft ook meteen een geboorteakte aangevraagd, welke hij later nodig heeft voor inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie. De documenten konden een paar dagen later worden afgehaald en zijn zowel in het Chinees als Engels opgesteld.

De documenten moeten nu nog worden gelegaliseerd door het Bureau voor Buitenlandse Zaken te Hangzhou. Van de lokale overheid in Shangyu heeft Qi een brief meegekregen, welke —samen met de documenten— bij het bureau moet worden ingeleverd. In verband met Chinees nieuwjaar kan dit pas volgende week. We weten niet hoe lang het duurt voordat de documenten zijn gelegaliseerd.

Bij de gemeente heb ik twee garantieverklaringen laten legaliseren, welke ik aangetekend per post heb verstuurd naar het adres van Qi’s ouders in Shangyu. Gisteren —acht dagen later— heeft hij deze al ontvangen. Afhankelijk van het bureau in Hangzhou kan Qi dus in de loop van volgende week de MVV aanvragen bij het consulaat-generaal te Shanghai. Als alles in orde wordt bevonden krijgt Qi een referentie- en een bankrekeningnummer mee. Onder vermelding van het referentienummer moet ik de leges à € 830 overmaken aan de IND. Zodra de IND de leges heeft ontvangen geeft zij dit door aan het consulaat, waarna het consulaat de aanvraag doorstuurt naar de IND. Binnen een paar weken neemt de IND contact met mij op voor aanvullende gegevens. Hopelijk doet zij dit vóór ik naar Shanghai vertrek.

Er is geen wettelijke termijn waarbinnen de IND een beslissing moet nemen, anders dan dat deze redelijk moet zijn. Een termijn van drie maanden (ingaand op de datum van aanvraag) wordt redelijk geacht. We hebben stille hoop dat we 28 juni samen naar Nederland mogen vliegen.

Om middernacht begint het Chinees Nieuwjaar. Chinees Nieuwjaar valt altijd in januari of februari, maar de precieze datum verschilt van jaar tot jaar. De Chinese jaartelling kent twaalf maanden die de maancyclus volgen, oftewel: de tijd waarin de maan om de aarde draait. Een nieuwe maand begint op de dag dat het nieuwe maan is. Omdat twaalf maandcycli niet gelijk staan aan één zonnejaar (de tijd waarin de aarde om de zon draait) wordt eens in de twee of drie jaar een schrikkelmaand toegevoegd. Ondanks dat tegenwoordig in China de westerse kalender wordt gebruikt, is het nog steeds de oude Chinese kalender die bepaalt wanneer feestdagen plaatsvinden.

Chinees Nieuwjaar wordt voorafgegaan door een ware volksverhuizing. De miljoenen arbeidsmigranten die in de grote steden werken, keren terug naar het platteland, om samen met hun familie Nieuwjaar te vieren. Zo loopt het aantal mensen dat Shanghai verlaat op tot ruim een half miljoen per dag! Treinen zijn overvol en tickets voor binnenlandse vluchten zijn een paar weken voor Nieuwjaar uitverkocht. Qi heeft nog een treinkaartje weten te bemachtigen en viert het Nieuwjaar bij zijn ouders in Shangyu.

Qi is zojuist geslaagd voor het inburgeringsexamen!

Het onderdeel met betrekking tot kennis van de Nederlandse samenleving heeft hij foutloos gemaakt. Voor het taalgedeelte had hij 44 punten, terwijl een score van 16 nodig was om te slagen.

Tien minuten na het afleggen van het examen heeft Qi al de brief met de positieve uitslag meegekregen.

Voorafgaand aan het examen werden Qi behoorlijk wat vragen gesteld: waarom hij het examen deed, welke vooropleiding hij had, hoe wij elkaar hadden leren kennen, hoe vaak we elkaar ontmoet hebben, op welke manier we contact met elkaar houden, wat mijn geboortedatum was, of hij een foto van mij bij zich droeg, of hij mijn ouders had ontmoet en ik de zijne, of die op de hoogte waren van onze relatie, etc. Met het stellen van deze vragen lijkt men vooruit te lopen op de MVV-procedure.

In Shanghai wil ik Chinese lessen gaan volgen. Waar begin ik aan?

Chinees is een verzamelnaam voor de ongeveer vijftien tot twintig talen die in China worden gesproken. Vaak worden deze talen ‘dialecten’ genoemd, maar ze verschillen dusdanig van elkaar dat mensen die verschillende talen spreken elkaar niet verstaan, zelfs als het een taal betreft die in een aangrenzend gebied wordt gesproken. Met Chinees wordt doorgaans het Mandarijn bedoeld. Deze taal wordt in China ’standaardtaal’ genoemd. In het begin van de twintigste eeuw besloot de Chinese overheid de taal die door ambtenaren (‘mandarijnen’) werd gebruikt tot standaard te verheffen. Het Mandarijn is grotendeels gebaseerd op de taal die in Beijing wordt gesproken. Ongeveer 900 miljoen mensen beheersen Mandarijn, en daarmee is het de meest gesproken taal ter wereld. Hoewel niet alle 1,3 miljard Chinezen het Mandarijn machtig zijn, kun je je met deze taal goed redden in China. Ik richt me dan ook op het leren van Mandarijn.

Ondanks dat het niet zijn moedertaal is, spreekt Qi wel vloeiend Mandarijn. Qi komt uit de provincie Zhejiang en zijn ouders wonen daar nog steeds. In Shanghai en de provincies Zhejiang en Jiansu wordt het Wu gesproken. Het Wu kent een aantal dialecten. Hier is de term ‘dialect’ meer aannemelijk, omdat men elkaar —hoewel er behoorlijke verschillen zijn in uitspraak— onderling redelijk kan verstaan. Qi spreekt met zijn ouders één van de Wu-dialecten. Qi’s ouders spreken daarnaast redelijk Mandarijn.

Wat alle Chinese talen met elkaar gemeen hebben zijn de karakters. Elk karakter heeft in elke taal dezelfde betekenis maar een totaal andere uitspraak. Er bestaan ruim 80.000 karakters, maar de gemiddelde Chinees kent er maximaal 4000. Elk karakter heeft een op zichzelf staande betekenis. Karakters kunnen worden gecombineerd en samen een nieuwe betekenis krijgen.

Talen met een alfabet lees je door de letters van een woord samen uit te spreken. Vervolgens concludeer je dat die samengestelde uitspraak een bepaalde betekenis heeft. Een karakter lees je daarentegen door de betekenis ervan te herinneren, en vervolgens uit je geheugen de behorende uitspraak erbij te halen. Als je een karakter niet kent kun je het dus ook niet uitspreken.

Een karakter kan vergeleken worden met een woord van één lettergreep. De uitspraak van de lettergreep bepaalt de betekenis ervan. Het Mandarijn kent vier tonen. Als een lettergreep in een andere toon wordt uitgesproken krijgt het een totaal andere betekenis. De uitspraak luistert dus erg nauw.

De grammatica is daarentegen relatief eenvoudig. Werkwoorden worden niet verbogen en kennen geen tijden. Meestal maakt de context duidelijk in welke tijd de zin zich afspeelt. Zelfstandige naamwoorden hebben geen verschillende vormen voor enkelvoud en meervoud. Ook hier is het de context die duidelijk maakt om welke vorm het gaat. Zelfstandige naamwoorden hebben geen mannelijk of vrouwelijk geslacht. Er zijn geen lidwoorden. Zelfstandige naamwoorden kunnen (afhankelijk van de context) ook bijvoeglijke naamwoorden zijn. Bezittelijke voornaamwoorden bestaan uit het persoonlijke voornaamwoord plus ‘de’. En van een zin kan een vraag worden gemaakt door simpelweg ‘ma’ toe te voegen.

Ik houd mezelf maar voor dat het allemaal moeilijker uitziet en klinkt dan het in werkelijkheid is.