Gezichtsverlies
Alles wijst erop dat mijn schoenen zijn ontvreemd door onze nieuwe buren. De buurvrouw bevestigde dat haar dochter en moeder inderdaad op de bewuste datum in het appartement zijn geweest, maar van verdwenen schoenen zei ze niets te weten. Haar dochter en moeder zouden zoiets in ieder geval nooit doen! Of Qi soms wilde beweren dat zíj de schoenen hadden meegenomen?
De buurvrouw kon de schoenen onmogelijk teruggeven, zelfs al zou ze het gewild hebben. Ze kon niets anders dan ontkennen. Toegeven zou namelijk een aantasting van de eer zijn; het zou tot gezichtsverlies leiden. Eer of ‘gezicht’ is enorm belangrijk in China, en aantasting of verlies ervan probeert men te voorkomen. Het verliezen van ‘gezicht’ naar aanleiding van een gebeurtenis is erger dan de gebeurtenis zelf. Een leugentje om bestwil wordt hier begrepen.
Dat Chinezen bij ontmoetingen een afwachtende houding aannemen kan tevens verklaard worden uit de angst voor gezichtsverlies. Het stellen van vragen kan immers —zowel bij degene die de vraag stelt als degene die hem moet beantwoorden— tot gezichtsverlies leiden. Vragen worden daarom vermeden en antwoorden zijn vaag. Eer is belangrijker dan eerlijkheid.