Karaoke
Karaoke is enorm populair in China. Overal vind je karaokegelegenheden, waarvan sommige zelfs dag en nacht geopend zijn. Het zijn geen bars waar voor onbekend publiek gezongen wordt, maar vele kleine tot middelgrote kamertjes die je voor een bepaalde tijd kunt huren. De kamertjes zijn uitgerust met een televisie, een geluidsinstallatie inclusief microfoons, en een monitor met bedieningspaneel waarmee de liedjes kunnen worden geselecteerd. De grootste kamers zijn geschikt voor groepen tot vijftien personen.
Chinezen schijnen niet onder de douche te zingen. Misschien gaan ze liever naar een karaokebar omdat de akoestiek in een badkamer onmogelijk de galm op de microfoons kan evenaren. Of vanwege de knopjes met geluidseffecten, waarmee je bijvoorbeeld een grote menigte kunt horen applaudisseren.
Ons geluidsdichte kamertje was aan het einde van een lange gang met om de paar meter een deur en raam met halfdoorzichtig glas. In één kamertje zat een meisje geconcentreerd naar het scherm te kijken, de microfoon in haar hand geklemd. “Huh, waarom zit ze daar alleen?”, vroeg Marc, een vriend die als steward voor KLM werkt en een paar dagen over was. “Ze is aan het oefenen”, zo legde Qi uit. Want karaoke is niet alleen leuk, het wordt ook serieus genomen. Een valse noot kan immers tot gezichtsverlies leiden. Publiek onder een knopje is dan wel zo veilig.