Rode cijfers
Qi’s vader is actief in de aandelenhandel, momenteel een hype in China. Laatst wilden we afspreken met een groep vrienden, maar één vriendin kon niet omdat ze met haar aandelen aan de gang moest. Regelmatig gaat Qi’s vader naar de beurs, waar computers staan voor de koop en verkoop van aandelen, en grote schermen hangen die de actuele koersen weergeven. Voor de schermen staan banken in rijen opgesteld, waarop de beleggers luid met elkaar in discussie zijn over waarin te investeren.
Opvallend is dat de positieve cijfers in het rood, en de negatieve cijfers in het groen worden weergegeven. Rood heeft hier immers een positieve betekenis. Daarom vond Mao het onlogisch dat men moest stoppen voor een rood stoplicht. Hij besloot daarop dat rood voortaan ‘doorrijden’ betekende. De beslissing werd een paar dagen later alweer teruggedraaid, omdat het tot een enorme chaos in het verkeer leidde. Wat zou een Chinese automobilist tegenwoordig zeggen, als hij gepakt wordt voor door rood licht rijden? “Mao zou het zo gewild hebben”?
Mao had het blijkbaar niet zo op groen. Hij vond dat gras met wortel en al verdelgt moest worden, omdat het iets was van de burgerij, en niet van de arbeidersklasse. En dus was je een goede communist als je graspollen uit de grond trok. Ook deze actie is uiteindelijk niet geslaagd gebleken. Het standpunt van de Chinese overheid is dat Mao “zeventig procent goed, en dertig procent slecht” heeft gedaan. De Communistische Partij zal Mao niet verder ter discussie stellen, omdat ze daarmee ook zichzelf ter discussie stelt. Men kan de waarheid geen eer aan doen zonder gezichtverlies te leiden.
Na weken met scherpe koersdalingen staan er nu weer overwegend rode cijfers op de schermen. De stemming is goed in kapitalistisch communistisch China.