88N88

In zijn streven naar collectivisme wilde Mao persoonsnamen afschaffen, en vervangen door een volgnummer. Het schijnt er niets mee van doen te hebben, maar de ‘nummerborden’ die tegenwoordig door personeel gedragen worden komen mij weinig individualistisch over. Op de bordjes staat namelijk geen naam, maar alleen een nummer, omdat dit makkelijker te begrijpen en te onthouden zou zijn dan de vele karakters.

Net zoals bij nummers van gebouwen en verdiepingen worden bij de nummerborden sommige getallen overgeslagen. Zo zal een Chinese glazenwasser niet graag aan een 88 verdiepingen tellende wolkenkrabber bungelen met de cijfercombinatie 514 op zijn nummerbord, omdat dit klinkt als ‘ik wil dood’. Het cijfer vier komt sowieso weinig voor. De zeven wordt minder vaak gemeden, ondanks dat ook dit cijfer in verband wordt gebracht met de dood. Bij een crematie staan vaak zeven gerechten op tafel, en een rouwperiode duurt zeven keer zeven dagen, waarbij op elke zevende dag een ritueel plaatsvindt.

Gisterenavond, weer terug in Shanghai, werd Qi bij de voetmassage behandeld door nummer 58 (‘ik ben/word rijk’). Mijn masseuse had als nummer 7 een minder begerenswaardig nummerbord. Maar het tengere Chinese meisje was toch best wel stoer, dankzij de twee voorloopnullen.

Dit bericht is geplaatst op 24 juni 2007 om 8:15 (China 14:15) in de categorie Bijgeloof, China, Cultuur en gewoonten, Politiek. Je kunt reacties op dit bericht volgen middels de RSS 2.0 feed. Reacties en trackbacken zijn momenteel niet toegestaan.