88N88

Het idee om drie maanden in China te gaan samenwonen ontstond eind vorig jaar. Op dat moment waren we het inburgeringsexamen aan het voorbereiden en informatie over de MVV-procedure aan het verzamelen. Rekening houdend met de gemiddelde doorlooptijd van de procedure, verwachtten we dat Qi de MVV in juni zou krijgen. Hij zou in december al voor tweeënhalve week naar Nederland komen op een toeristenvisum. Tussen december en juni wilden we elkaar ook graag een keer zien. Ik moest daarvoor naar China, omdat Qi tijdens de behandeling van de MVV-aanvraag niet in het Schengengebied mocht komen. En als ik naar China ging, waarom dan niet voor de maximumduur van een toeristenvisum? Zo konden we langer samen zijn. Ondertussen hadden we stille hoop samen naar Nederland terug te mogen vliegen.

Het liep anders. De MVV-procedure duurde veel korter dan voorzien, en de positieve beslissing kwam al vóór mijn vertrek naar China. Daarmee verviel in wezen de aanleiding voor mijn verblijf in China, omdat we nu ook in Nederland samen konden zijn. Maar ik wilde inmiddels ook om andere redenen naar China. Als Qi eenmaal een permanente verblijfsvergunning voor Nederland heeft willen we voor bepaalde tijd in China gaan wonen. Dit verblijf was een test of ik hier zou kunnen aarden. Verder kon ik ervaren hoe het is om in het land van je partner te gaan wonen en daarbij voor veel dingen van hem afhankelijk te zijn. Wat dat betreft denk ik me straks beter in Qi te kunnen inleven.

In Shanghai zou ik zeker kunnen aarden, vooral omdat het een moderne stad is waar alle voorzieningen dichtbij zijn; het is een ‘gemakkelijke’ stad. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Beijing, dat grootst en weids is opgezet, en waar je veel langere afstanden moet afleggen om ergens te komen. Expats die in Beijing wonen —waaronder Awei, een Duitse vriend— zeggen vaak dat de mensen in het noorden vriendelijker zijn dan in het zuiden. Ik ervaar dat verschil zelf niet, maar ik kan alleen afgaan op zaken als lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Noorderlingen praten doorgaans harder en zijn directer, en komen misschien daardoor juist eerder onvriendelijker over. Wellicht ervaar ik wel een verschil als ik beter Chinees spreek.

Ik begrijp en spreek inmiddels wel wat Chinees, vooral met betrekking tot alledaagse dingen. Het was de bedoeling dat ik Chinese lessen zou gaan volgen in Shanghai, maar daar was helaas geen tijd voor. Zeker omdat bijna niemand hier Engels spreekt en veel handgebaren een andere betekenis hebben, heb ik me als enige buitenlander soms verloren gevoeld tussen de vele Chinezen. Ik heb ervaren hoeveel voldoening het me geeft om me in het Chinees uit te kunnen drukken, en daarbij niet altijd afhankelijk te zijn van Qi. Maar ondanks dat de Chinezen en ik elkaar vaak niet begrepen, heb ik me altijd zeer welkom gevoeld en ben nooit vervelend behandeld. Ik hoop Qi in Nederland net zo’n onthaal te wachten staat.

Dit bericht is geplaatst op 26 juni 2007 om 11:22 (China 17:22) in de categorie Buitenlandse partner, China, Inburgeren, Inburgeringsexamen, MVV-procedure, Taal, Visa. Je kunt reacties op dit bericht volgen middels de RSS 2.0 feed. Reacties en trackbacken zijn momenteel niet toegestaan.