88N88

Twee van onze vrienden houden van elkaar, en willen samen trouwen. Hij is Nederlander, zij Chinese. Het huwelijk staat gepland voor eind volgende maand, maar dreigt nu niet door te gaan omdat ze eerst moeten aantonen dat het geen schijnhuwelijk is. En die procedure duurt normaliter ruim twee maanden.

Ze zijn al ruim een jaar samen in Nederland, geheel legaal en volgens de regels. Ze hebben dezelfde maandenlange procedures doorlopen als wij: het inburgeringsexamen, de MVV, en de aanvraag voor een verblijfsvergunning, aanvankelijk voor één jaar. Inmiddels heeft ze een verblijfsvergunning voor vijf jaar, maar kan al over twee jaar de Nederlandse nationaliteit aanvragen, omdat ze dan drie jaar samenwonen. En, let op: een huwelijk verandert hier niets aan, kan hier niets aan veranderen. Met andere woorden: wel of niet trouwen heeft géén enkel effect op haar verblijfsstatus. Ze kan ook niet eerder de Nederlandse nationaliteit aanvragen dan nu het geval is. Het huwelijk kán dus geen schijnhuwelijk zijn, zelfs al zouden ze dat willen.

Van een schijnhuwelijk is sprake als het huwelijk als enig doel heeft één van de partners aan een verblijfsvergunning of een bepaalde nationaliteit te helpen. Wie al een verblijfstitel heeft kan per definitie dus geen schijnhuwelijk aangaan. Het zijn gemeentes die de bevoegdheid hebben om huwelijken te sluiten, en zij moeten vooraf beoordelen of er sprake is van een schijnhuwelijk. De praktijk is dat gemeenten —als één van de partner niet de Nederlandse nationaliteit heeft— hiervoor gebruik maken van de zogenaamde M46-procedure. Bij de M46-procedure onderzoekt de korpschef van de politie of het om een schijnhuwelijk gaat, en geeft daarna een advies aan de gemeente. Aan de hand van dit advies kan de ambtenaar burgerzaken dan een beslissing nemen.

Afgelopen week gingen de aanstaande echtelieden naar het gemeentehuis om in ondertrouw te gaan. De gemeenteambtenaar weigerde echter het voorgenomen huwelijk in te schrijven, en stond er op dat er eerst een M46-procedure werd gestart. De gemeente had dit eerder ook al aangegeven, maar daarop hadden onze vrienden tot twee keer toe naar de IND gebeld (daar waar het onderzoek wordt aangevraagd), en de IND had telefonisch verklaard dat M46 in hun geval niet nodig was. Dat was ook aannemelijk, omdat het huwelijk geen invloed heeft, of kan hebben op de verblijfsrechtelijke status.

De trouwdatum is en kon pas recent worden vastgesteld. Haar ouders, zus en zwager willen graag bij het huwelijk zijn, maar zijn nog nooit buiten China geweest, en hadden geen paspoort. Nadat dit was geregeld, kon het visum voor Nederland worden aangevraagd. Daarvoor moesten ze —in persoon, met een hele papierwinkel— naar de dichtstbijzijnde Nederlandse vertegenwoordiging, wat een treinreis van 9 uur heen en 9 uur terug betekent. De aanvraag werd gelukkig goedgekeurd, en het visum kon een paar dagen later al worden opgehaald (en opnieuw 9 uur heen en 9 uur terug). Daarna konden de vliegtickets worden geboekt, de trouwdatum worden geprikt, en de huwelijksvoorbereidingen in gang worden gezet.

Normaliter is het de overheid die moet bewijzen of jij iets ontoelaatbaars doet, niet andersom. En dat gebeurt dan achteraf, niet vooraf. Onze vrienden moeten nu zelf bewijzen dat ze iets niet gaan doen, terwijl ze datgene niet eens kunnen doen, zelfs al zouden ze het willen. Het is de wereld op z’n kop!

Het onderzoek is nu met spoed in gang gezet, maar er is geen enkele garantie dat het met voorrang wordt behandeld. Uiterlijk aanstaande donderdag moet het huwelijk worden ingeschreven, anders kan de bruiloft niet op de geplande datum plaatsvinden. We hopen van harte dat de desbetreffende gemeente snel tot inkeer komt.

Dit bericht is geplaatst op 21 februari 2009 om 13:50 (China 20:50) in de categorie Buitenlandse partner, Bureaucratie, Inburgeringsexamen, MVV-procedure, Verblijfsvergunning, Visa. Je kunt reacties op dit bericht volgen middels de RSS 2.0 feed. Reacties en trackbacken zijn momenteel niet toegestaan.