Made in China

Archief van maart 2009

Een bijzondere bruiloft

28 maart 2009, 12:44 (China 20:44)

Onze vrienden zijn in de echt verbonden. Of beter: in hét echt, want er was geen schijntje schijn aan. Het was een bijzondere bruiloft, met de ouders, één van de zussen en zwager van de bruid, die vanuit China waren overgevlogen. Voor tijdens het diner, direct na de soep, had ik een korte speech voorbereid. Eerst in het Chinees, daarna in het Nederlands:

Volgens een Chinese wijsheid is een huwelijk als soep. “Een huwelijk als soep.” — Dat klinkt niet echt positief. In het Nederlands zeg je, als iets van slechte kwaliteit is: “Het is niet veel soeps.” En “in de soep zitten” betekent dat je problemen hebt. Een negatieve bijsmaak dus. Jullie huwelijk — lieve Walter en Yanli — dreigde even in de soep te lopen. Maar gelukkig, de soep werd niet zo heet gegeten als hij werd opgediend.

“Een huwelijk is als soep.” — Wat bedoelen de Chinezen daarmee? Volgens deze wijsheid wordt een huwelijk met de tijd beter. Een goede soep moet je namelijk even laten trekken. De ingrediënten hebben tijd nodig om in elkaar te verweven. Om samen beter te smaken dan apart. Een goede soep vereist geduld, en smaakt beter dan de zakjes instant soep die Walter op zijn werk verkoopt.

Jullie huwelijk, Walter en Yanli, is een bijzondere soep. Het was bepaald geen kwestie van even een blik Chinese tomatensoep mengen met een blik Hollandse groentesoep. Er is veel moeite gedaan om deze ingrediënten bij elkaar te brengen, en het zal soms best een uitdaging zijn om ze samen te laten smaken, omdat ze zo van elkaar verschillen. Zo eten Nederlanders soep aan het begin van de maaltijd, Chinezen aan het eind. Om maar een voorbeeld te noemen.

Lieve Walter en Yanli, deze soep smaakt naar meer. We wensen jullie een huwelijk toe dat is als soep. Dat het maar veel soeps mag zijn!

De volgende ochtend vroeg ik Qi wanneer wij gaan trouwen. Ik vermoed dat dit nog wel even gaat duren. Vol afkeer antwoordde hij: “Je moet de hele middag staan en handjes geven!”

(advertenties)

Visumgedoe

21 maart 2009, 13:57 (China 21:57)

Het leek zo makkelijk. Ik zou mijn paspoort meegeven aan Qi, hij zou het op zijn werk afgeven aan de balie naast hem, en dan zou het een paar dagen later terugkomen met een Chinees visum er in. Niet meer naar de Chinese ambassade, niet meer uren wachten op mijn beurt, en niet meer extra betalen voor de half-uurs-service om een tweede bezoek voor het ophalen uit te sparen. Maar helaas. Omdat ik een double entry visum nodig had (twee keer China in en uit op hetzelfde visum) adviseerde de-balie-naast-Qi om toch zelf naar de ambassade te gaan. De visumeisen waren vorig jaar verscherpt, en inmiddels wel weer verzwakt, maar double entry visa waren nog lastig. Dus toog ik zelf naar Den Haag. En omdat de half-uurs-service was afgeschaft, toog ik een paar dagen later wederom.

Het is wat gedoe, maar het visum kreeg ik, net als vorige keren, op basis van één beknopt formulier. Hoe anders was dat ruim twee jaar geleden, toen Qi voor tweeënhalve week naar Nederland wilde komen. We gingen samen naar het Nederlands consulaat-generaal te Shanghai, vulden uitgebreide formulieren in, leverden stapels bewijsmateriaal in…

Lees verder

Hypotheek

11 maart 2009, 19:47 (China 3:47 +1)

Het heeft even geduurd, maar we hebben er één: een offerte voor een hypotheek. Welgeteld is er één bank bereid gevonden om ons nieuwe appartement te financieren. Bij andere banken kregen we al snel ‘nee’ op het rekest, en ook bij de bank waar het uiteindelijk wel is gelukt ging het uiterst moeizaam. Reden: Qi’s tijdelijke verblijfsvergunning.

De Commissie Gelijke Behandeling heeft geconcludeerd dat het de reinste discriminatie is, en dat banken mensen met een verblijfsvergunning zoals Qi die heeft, gewoon een hypotheek zouden moeten verstrekken. Dergelijke verblijfsvergunningen (op basis van verblijf bij partner) worden namelijk in 98% van de gevallen omgezet in een permanente verblijfsstatus, waarmee het risico voor de bank niet veel groter is dan andere situaties waarin twee mensen een huis kopen. Een relatie kan stuk gaan, de lasten kunnen dan te hoog zijn voor één persoon, waarna het huis mogelijk voor minder geld moet worden verkocht dan dat het is aangekocht, waardoor het voor de bank moeilijker kan zijn haar geleende geld terug te krijgen. Tot Qi een permanente verblijfsstatus heeft (daar komt hij binnen een half jaar na de hypotheekverstrekking al voor in aanmerking) is er dus een kans van 2% dat hij terug moet naar China. Dát risico wordt door banken dusdanig groot geacht dat ze weigeren een hypotheek te verstrekken.

Eén bank zei niet op voorhand ‘nee’, maar wilde wel extra garanties. Mijn ouders staan nu garant. Omdat ik zelfstandig ondernemer ben, had ik al stapels papier moeten inleveren. Nu werd aanvullend bewijs gevraagd om aan te tonen dat mijn ouders in staat zijn om garant te staan, tot een afschrift van de € 80 die mijn moeder maandelijks aan WAO krijgt aan toe.

Discriminatie is strafbaar. Ja, als het zo uitkomt. Ondertussen worden banken overeind gehouden met staatssteun en keren diezelfde banken hun personeel bonussen uit.

Appartement gekocht

1 maart 2009, 12:04 (China 20:04)

Samen een appartement kopen kan lastig zijn. Smaken verschillen, en wat de één mooi vindt kan de ander minder waarderen. Samen met een Chinees een appartement kopen is nog lastiger een uitdaging. Het Chinese schoonheidsideaal is namelijk totaal anders dan het westerse. Zo zou Qi het liefst morgen zijn intrek nemen in wat ik als het meest lelijke appartementencomplex van de straat beschouw. Hij vindt het schitterend!

We wonen nu op de bovenste verdieping van een voormalig pakhuis uit de jaren ‘30 dat is verbouwd tot appartementen. Oude balken dragen het half schuine, half platte dak. Geen enkele muur is recht. Ik vind het wel sfeervol. Qi vindt het oude reut.

Over één ding waren we het wel eens: we wilden graag iets groters. Maar de uiteenlopende wensen hadden tot gevolg dat er eigenlijk niets gebeurde. Totdat we het er toevallig over hadden met een vriend. Hij vertelde dat een vriendin van hem verhuisplannen had. We konden allicht eens gaan kijken. Het mag een klein wonder heten dat we het appartement allebei mooi vonden. We hebben het voorlopig koopcontract getekend, en moeten nu de financiering rond krijgen. Dat lijkt te gaan lukken. En het huidige appartement moet nog verkocht worden. De verhuizing zal waarschijnlijk pas eind dit jaar zijn. Tegen die tijd is er de volgende uitdaging: samen nieuwe meubels uitzoeken.