88N88

Met de verhuizing in zicht zou wat extra geld best van pas komen. Nu wil het geval dat we nog wat tegoed hebben van de Belastingdienst. In 2007 verhuisde Qi naar Nederland, en werden we elkaars fiscaal partner. Begin 2008 deed Qi daarom aangifte over 2007, tegelijk met mij. Een paar maanden later kreeg ik een aanslag. Qi hoorde niets.

Mijn vader (hij vult onze belastingpapieren in) belde naar de Belastingdienst. Het bleek dat, voordat de aangifte in behandeling kon worden genomen, er eerst een M-formulier moest worden ingevuld. Dat M-formulier wordt niet automatisch toegezonden; dat moet je aanvragen. Het zou nu worden opgestuurd. Na nog een telefoontje gebeurde dat inderdaad.

Het M-formulier is een formulier met honderd vragen en een handleiding van honderd pagina’s. Bijna alle vragen beginnen met blokjes tekst met ja- en nee-pijltjes. Had u dit of dat? Zo ja, vul dan vraag X in. Zo nee, dan hoeft u vraag X niet in te vullen. Ga door naar vraag Y. Mijn vader had cirkeltjes om de van toepassing zijnde ja- en nee-pijltjes gezet. Dan was het makkelijker te zien welke vragen moesten worden ingevuld.

We stuurden het ingevulde formulier op. En hoorden vervolgens niets. Qi verbaasde zich er al niet meer over.

Deze week belde mijn vader opnieuw naar de Belastingdienst. Het formulier was in goede orde ontvangen, maar kon niet worden verwerkt. Daar krijg je geen bericht van; daar moet je zelf achter komen. Het moest in ieder geval opnieuw. We hebben inmiddels een nieuw exemplaar ontvangen, ingevuld en opgestuurd. Deze keer op een manier dat de Belastingdienst het hopelijk wel kan verwerken: zonder cirkeltjes om de ja- en nee’tjes.

Een paar maanden geleden hebben we een nieuw appartement gekocht. De verwachting was dat de verhuizing pas eind dit jaar zou plaatsvinden. Maar de verkoopster van ons nieuwe appartement had al snel iets anders gevonden, en ons oude appartement was binnen no time verkocht. Dus staat de verhuizing nu gepland voor volgende maand.

Begin vorig jaar heeft de gemeente Qi een aanbod voor een inburgeringsvoorziening gedaan. Dat aanbod houdt in dat de gemeente Qi’s NT2-cursussen bijna volledig vergoed. Voorwaarde is wel dat Qi aan zijn inburgeringsplicht voldoet door te slagen voor het NT2 Staatsexamen. Betaling zal pas daarna plaatsvinden.

Qi wil dit najaar opgaan voor het NT2 Staatsexamen, na onze verhuizing. Na onze verhuizing naar een andere gemeente. En elke gemeente heeft weer een ander beleid ten aanzien van inburgering. Ik voelde de bureaucratische bui al hangen. Maar de verhuizing lijkt (zowaar) weinig gevolgen te hebben voor de inburgeringsvoorziening. Ik heb contact opgenomen met de gemeente, en kreeg dit als antwoord:

Graag hoor ik van u per welke datum u waarheen verhuist. Ik zal dan contact opnemen met de betreffende gemeente en een regeling treffen dat zij de inburgering ongewijzigd overnemen. Dit houdt in dat u aan ons declareert en dat de nieuwe gemeente gaat handhaven.

In het centrum van Shanghai ligt de bevolkingsdichtheid op bijna 15.000 inwoners per vierkante kilometer. Ik dacht altijd dat dat veel was. Shanghai valt echter in het niet bij Hongkong, en dan met name Kowloon, de landtong waarop ons hotel staat. Hier wonen 45.000 mensen per vierkante kilometer. (Ter vergelijking: in de dichtstbevolkte stad van Nederland is dat nog geen 6.000.)

Er is hier in Hongkong duidelijk ruimtegebrek, en er wordt daarom zeer effectief met de beschikbare ruimte omgegaan. Mensen wonen in kleine appartementen in hoge woontorens, met daartussen smalle straten en stoepen. Door de straten razen dubbeldekkers en zelfs de trams hebben hier twee verdiepingen. De metro ligt diep onder de grond, onder de kelders van de vele winkelcentra die Hongkong telt. Want Hongkong is shoppen. En omdat de gevels te klein zijn voor reclameborden, hangen die hier haaks op de gevel, tot over de gehele breedte van de straat.

Ruimte is geld, en het is hier passen en meten. In een restaurant waar we gisteren aten paste ik met moeite door de deur van het toilet. En ik kon de deur alleen dichtdoen als ik stijf tegen de muur ging staan, op een verhoging waardoor de afvoer liep.

Door de hoge concentratie van mensen kunnen virale ziektes zich hier gemakkelijk verspreiden. In 2003 was Hongkong een van de brandhaarden van het SARS-virus, en men is zeer alert om herhaling te voorkomen. Vanwege de varkensgriep was er de afgelopen week al een verhoogde staat van paraatheid waarneembaar. Bij de grens tussen Hongkong en Shenzhen waren speciale camera’s opgesteld die de temperatuur van voorbijgangers meten, om mensen met koorts eruit te kunnen pikken. Met de dag is een toename van het aantal mensen met neus- en mondkapjes zichtbaar. De liften van ons hotel worden elk uur gedesinfecteerd.

Desondanks is hier gisteren het eerste geval van varkensgriep vastgesteld, bij iemand die —een dag na ons— vanuit Shanghai in Hongkong is aangekomen. Volgens een vriend die hier als leraar werkt, is het zeer waarschijnlijk dat nu uit voorzorg alle scholen worden gesloten.

Vanavond vliegen we terug naar Nederland. Met koffers waarin het passen en meten wordt. En voor de zekerheid ook maar met mondkapjes.