88N88

Verhuizen met een ‘importbruid’ is een hoop alleen regelen. Koopovereenkomsten, hypotheken en aktes van levering zijn voor het gros van de Nederlanders al hogere algebra, laat staan voor iemand die hier krap twee jaar woont. Dus dan kun je van je buitenlandse partner weinig hulp verwachten. Het ‘importbruid-gegeven’ is daarbij ook nog eens een complicerende factor, bijvoorbeeld als het gaat om een hypotheek. Complicerend, niet alleen bij het verkrijgen ervan, maar ook in het pak papier waarin het uiteindelijk resulteert. Het pak papier dat jij leuk mag vertalen. Tel daarbij op dat dergelijke zaken in Nederland heel anders werken dan in China. Krijg een Chinees maar eens uitgelegd dat het hebben van een hypotheek belastingtechnisch voordelig is, en dat je dus zo min mogelijk moet aflossen; een Chinees die al in de stress schiet als hij acht cent rood staat.

Maar het is volbracht en we zijn verhuisd. Het wachten is nog op onze internetverbinding. Die moet nog over. Dat duurt normaliter vier weken. Maar het pakket dat we hadden wordt niet geleverd op ons nieuwe adres. Daarom duurt het drie weken langer. In China duurt zo’n verhuizing maximaal twee dagen. Ignorance is bliss.

Ook is het nog wachten op onze nieuwe bank, thee- en eettafel. Toen Qi zijn ouders vertelde dat de levertijd hierop vier maanden is, dachten ze dat hij een grapje maakte. Als je in China meubels koopt, dan komen ze deze dezelfde dag nog bezorgen. Want China is een ontwikkelingsland en Nederland is ontwikkeld. De verkoopster in de meubelzaak wist te vertellen dat dit onder meer te maken heeft met de arbeidsomstandighedenwet, die verbiedt dat meubelmakers hier te vaak achter elkaar dezelfde bank maken.

Het was de eerste keer dat ze een Nederlander én Chinees hielp bij het samen uitzoeken van nieuwe meubels. Respect voor haar, want ook daar was veel geduld nodig.