88N88

Eerder lukte het steeds niet Mao te zien. Zijn mausoleum was slechts enkele dagen per week geopend, en ik was er altijd op de verkeerde dagen. De vorige keer dat we in Beijing waren werden zowel gebouw als lijk opgekalefaterd in aanloop naar de Spelen. Sindsdien zijn de openingstijden verruimd.

Een paar maanden na Mao’s dood in 1976 werd begonnen met de bouw van het mausoleum. De materialen waren afkomstig uit heel China, evenals de 700.000 vrijwilligers die hielpen bij de bouw. Het schijnt dat de vrijwilligers vooral propagandadoeleinden en weinig bijdroegen aan de daadwerkelijke bouw. De vrijwilligers vormden een menselijke ketting en gaven de bouwstenen aan elkaar door. De volgende dag kwam er andere groep die hetzelfde deed, en de stenen weer naar de oorspronkelijke plaats overbracht. Het imposante gebouw was (desondanks) een half jaar later klaar. Het staat midden op het Tain’anmen Plein. Voor het mausoleum staat een rij, die begint aan de zijkant, en loopt via de achterkant. Er staan zo’n 6.000 mensen te wachten om naar binnen te mogen.

China beschikte niet over de benodigde kennis en materialen om Mao’s lichaam te balsemen en de kristallen kist te vervaardigden om het in te bewaren. De Sovjet-Unie had deze wel, maar de relatie tussen China en de Sovjet-Unie was dusdanig verslechterd dat China de Sovjet-Unie niet om hulp kon vragen. Noodgedwongen moesten bepaalde technologieën opnieuw worden uitgevonden. Bij de bouw van de kristallen kist hielp een foto van de doodskist van Lenin, die door de de Chinese ambassade in Moskou naar China werd gefaxed.

De expertise die nodig was voor de balseming werd verworven via andere communistische staten, die deze eerder van de Sovjet-Unie overgedragen hadden gekregen. Hoe goed die expertise was valt te bezien. Het lijk oogt wat als een wassen beeld. Het gerucht gaat dat er naast het echte lijk een wassen variant is, en dat beide om beurten worden getoond. Dat gerucht wordt nog eens aangewakkerd door de suppoosten, die je aansporen snel langs de baar te lopen, zodat je niet echt goed kunt kijken. Voor je het weet sta je in de souvenirwinkel, direct achter de baar. Maar ik heb ‘m gezien. Tenminste…als het de echte was.

Dit bericht is geplaatst op 1 augustus 2009 om 10:10 (China 16:10) in de categorie Bezienswaardigheden, China. Je kunt reacties op dit bericht volgen middels de RSS 2.0 feed. Reacties en trackbacken zijn momenteel niet toegestaan.