Welvaart en milieuvervuiling
Gisteren zijn we aangekomen in China voor familiebezoek. We vlogen op Hangzhou, waarvan de luchthaven op zo’n 60km van Shangyu ligt. Qi’s vader had een oud-collega gevraagd ons af te halen met de auto. Van elke honderd Chinezen bezitten er één of twee een auto.
Het welvaartsniveau in China is de afgelopen decennia sterk gestegen, maar blijft nog ver achter bij het Westen. Zo zijn er in Nederland bijna vijftig auto’s op elke honderd inwoners. In dit deel van China heeft men nog niet eens centrale verwarming, terwijl het momenteel slechts een paar graden boven nul is. Ook binnenshuis dragen we onze winterjas.
Zo snel het welvaartsniveau steeg, zo snel nam de vervuiling toe. Het beleid was vrijwel uitsluitend gericht op economische groei. De bijkomende milieuvervuiling werd genegeerd. Tegelijkertijd besefte men nog niet wat de gevolgen waren van de vervuiling; er was nog geen milieubewustzijn. De vervuiling nam sneller toe dan het bewustzijn kón groeien.
Milieu wordt belangrijker. In het beleid is nu —naast economische groei— ook aandacht voor het verminderen en tegengaan van vervuiling. Yan, een vriend uit Nanjing, werkt als ingenieur in een elektriciteitscentrale. De centrale was zwaar vervuilend, tot de overheid het bedrijf verplichtte een meer milieuvriendelijke installatie te gaan gebruiken. Bij weigering zou jaarlijks een boete opgelegd worden, hoger dan de kosten voor de mileuvriendelijke installatie.
China is, samen met de VS, verantwoordelijk voor 40% van alle CO2-uitstoot. De VS staan op de eerste plaats, op korte afstand gevolgd door China. Dat China veel CO2 uitstoot is niet verwonderlijk als je bedenkt dat het één van de grootste en dichtstbevolkte landen is. Relatief gezien zijn de VS en Nederland veel grotere vervuilers dan China. Als je kijkt naar de CO2-uitstoot per hoofd van de bevolking, dan blijkt dat de VS vijf keer meer CO2 uitstoten dan China. De gemiddelde Nederlander stoot drie keer meer uit dan de gemiddelde Chinees. Daarbij komt dat veel goederen die in China worden geproduceerd (en daar voor milieuvervuiling zorgen) in het Westen worden geconsumeerd. Een deel van de Chinese CO2-uitstoot moet je dus eigenlijk toerekenen aan het Westen. Yan: “Het Westen gebruikt een dubbele standaard. Jullie gebruiken China om goedkope goederen te produceren, en wijzen vervolgens naar ons dat we teveel vervuilen.”
6 december 2009 om 14:11
Ik mis in jouw verhandeling de import van China, of zie ik iets over het hoofd?
En vergeet niet dat er ook in Nederland huizen zijn zonder centrale verwarming… ;-)
Maar bovenal wens ik jullie een fijne tijd in China en tot snel ziens in Nederland!
6 december 2009 om 14:17
Wat te denken van de kennis over milieuvervuiling, die ten tijde van de opkomst van de Chinese welvaart wellicht meer voorhanden was dan ten tijde van de industriele revolutie in het Westen? En welke rol spelen de verschillen in de politieke/staatsrechtelijke verhoudingen tussen China en het Westen?
6 december 2009 om 14:53
@Klaus: China heeft een enorm exportoverschot; het exporteert veel meer dan het importeert.
Kennis moet niet alleen voorhanden zijn, mensen moeten het ook weten. En er moet bewustwording zijn voordat je veranderd gedrag kunt verwachten.
Wat bedoel je met je laatste vraag?
6 december 2009 om 15:06
De Chinese export zal naar verhouding veel groter zijn dan de Chinese import. De kennis over milieu vervuiling was misschien wel ergens beschikbaar maar een opkomende economie zal er niet zo snel naar grijpen. Ze waren zo verschrikkelijk arm in China.
Het “milieu” was hier ook lange tijd uit, of het was de zorg dat de voorraden op zouden raken zoals geuit door de Club van Rome.
Als er straks nieuwe normen zijn, moet ik nog zien hoe ze nageleefd worden. Een of andere commisaris uit Brussel vertelde trots dat in 2009 in Europa, de Kyoto norm was gehaald, ja dank je de koekkoek, noodgedwongen vanwege de credit crisis.
6 december 2009 om 15:18
Maar onze correspondent is weer op stap, misschien mag hij ook filmen zo hier en daar. De foto’s van vorige keer vragen er om.
6 december 2009 om 15:23
Mooi eerste verhaal van onze correspondent(en) in China.
We kijken al uit naar de volgende bijdrage.
Misschien in beeld dan wel in geschrift.
Een hele fijne tijd toegewenst.