Calvinisme
Qi’s vader had vroeger een eigen bedrijf. Hij maakte mallen voor machines in fabrieken. Maar de zaken gingen slecht, hij werd ouder, en is een aantal jaar geleden gestopt met werken. Hij heeft de pensioengerechtigde leeftijd echter nog niet bereikt. Deze ligt in China voor mannen op 60, en voor vrouwen op 50 jaar. Dat is ook een reden dat Qi’s moeder nog steeds werkt. Zij krijgt al wel pensioen, maar de 1.100 yuan (ongeveer € 110) per maand is krap om met z’n tweeën van te leven. Haar salaris van 1.200 yuan (ongeveer € 120) per maand wil ze niet opgeven.
We dringen er bij Qi’s ouders op aan een wat luxer leven te leiden; om beter eten voor henzelf te kopen, en bijvoorbeeld een elektrische verwarming aan te schaffen. We geven ze geld, maar Qi’s moeder weigert pertinent dat uit te geven. Ze spaart het op voor het geval wij het later nodig hebben. Ook van haar karige inkomen presteert ze het om een deel te sparen. Ze maakt zich veel zorgen over de problemen op haar werk. Slapeloze nachten heeft ze ervan. Maar stoppen? Ze piekert er niet over. Ze zou het calvinisme uitgevonden kunnen hebben.
Misschien is het ook maar beter dat ze blijft werken. Als ze zou stoppen, dan zou ze weinig om handen hebben. Ze zou zich gaan bemoeien met de boodschappen, die nu worden gedaan door Qi’s vader. Hij is makkelijker met geld, en onze troef. Een deel van ons geld geven we bewust aan hem. Laatst zei Qi’s moeder dat het misschien gezond zou zijn als ze sojamelk zouden drinken. Qi’s vader reageerde niet, maar is nog dezelfde dag naar de winkel gegaan om een apparaat te kopen om sojabonen mee te malen. Bij thuiskomst werd moeder boos: “Waarom heb je zo’n duur apparaat gekocht?!” Vader: “Hoe moet ik anders de bonen malen?!” Ze is een paar dagen chagrijnig geweest, maar drinkt nu regelmatig melk.
Als moeder naar haar werk is, vertelt vader dat moeder ook regelmatig klaagt over het vlees, de vis en groenten die hij koopt op de markt. “Waarom koop je zulk duur eten?!” Zolang ze daarover klaagt is het goed.
12 december 2009 om 9:50
Ik wist niet dat jullie weer in China waren maar ik geniet van de belevenissen die je beschrijft (alhoewel geniet..) Ik bedoel eigenlijk dat je het zo goed beschrijft. Wat zitten wij hier te mekkeren over van alles en nog wat, kiezen uit folders wat we gaan eten met kerst terwijl we waarschijnlijk allemaal nog kunnen eten met wat er in de kast staat. In ieder geval geniet van jullie vakantie en ik kijk uit naar je verhalen.
Dikke kus,
Lizzy
12 december 2009 om 10:23
Inderdaad, wat lopen wij te tobben. Hopelijk geniet Qi’s moeder in stilte, wij hebben ook zo’n sojabonen maalmachine, ik vind het heerlijk. Maar deze maand zal hij wel niet draaien, dat is de job van mijn taitai die net ook in het grote vaderland aangekomen is.
Groeten en zolang je schrijft mag je blijven….
Maarten en X kwadraat.
12 december 2009 om 10:54
Weer een mooi verhaal van onze correspondent(en) in China.
12 december 2009 om 17:25
Wat jammer dat Qi zijn moeder daar boos over is, maar Oma B zou er ook kunnen wonen, want zij moppert ook altijd over het eten.
Je zou ook nog een verhaal over de wasmachine kunnen schrijven.
Is het nog koud bij jullie.
poot van Mika.
13 december 2009 om 8:37
@Gerry: oma klaagt dat het eten NIET goed is; Qi’s moeder dat het TE goed is.