88N88

Qi’s ouders waren afgelopen week bij het Nederlands consulaat in Shanghai. Het plan is dat ze in juli/augustus een maand bij ons op bezoek komen, en daarvoor hebben ze een visum nodig. Het aanvragen van een eenvoudig toeristenvisum is een tijdverslindende en peperdure aangelegenheid.

Om een Schengenvisum aan te kunnen vragen moet je voldoen aan een waslijst van voorwaarden, aan te tonen middels een papierwinkel van officiële documenten. Welke documenten dat zijn is afhankelijk van de aard van het bezoek en je persoonlijke situatie. In het geval van Qi’s ouders waren bijvoorbeeld aktes nodig waarin staat dat ze getrouwd zijn en dat Qi hun zoon is. Deze aktes konden worden verstrekt door de lokale overheid in Shangyu, waar Qi’s ouders wonen, maar moesten vervolgens worden gelegaliseerd in de provinciehoofdstad Hangzhou, 100km verderop. Er waren bankverklaringen nodig, om aan te tonen dan ze over voldoende middelen beschikken om in hun onderhoud te voorzien tijdens hun verblijf in Nederland. Er was bewijs nodig dat Qi’s moeder pensioen ontvangt, een akte waaruit blijkt dat ze een eigen huis bezitten, en een reserveringsbewijs van een retourticket, als garantie dat ze na hun bezoek weer terugkeren naar China. And the list goes on and on: een gelegaliseerde door ons opgestelde uitnodigingsbrief, kopieën van Qi’s paspoort, mijn paspoort, Qi’s verblijfsvergunning, enzovoort enzovoort.

Qi’s ouders zijn weken bezig geweest om alles te verzamelen. Van alle originelen moesten daarna kopieën worden gemaakt. Tijdens de aanvraag wordt het origineel bekeken en het kopie ingenomen. Het consulaat heeft een lijst gemaakt met de volgorde waarin om de documenten wordt gevraagd. Zonder die lijst zou het helemaal een onoverzichtelijke chaos worden.

Qi’s ouders hadden om 10:12 uur een afspraak op het consulaat. Het visum moet in persoon worden aangevraagd, dus Qi’s ouders moesten beide aanwezig zijn. En omdat een visum alleen ‘s ochtends kan worden aangevraagd, zijn ze al een dag eerder naar Shanghai gereisd en hebben daar overnacht in een hotel. Qi’s moeder moest hiervoor twee dagen vrij nemen.

Op het consulaat zijn ze netjes te woord gestaan. Het gesprek duurde ongeveer tien minuten. Als de aanvraag wordt goedgekeurd ontvangen ze binnen twee weken een aangetekende brief. Met die brief kunnen de paspoorten worden ingeleverd op het consulaat. Een paar dagen later kunnen ze dan (met visa erin geplakt) weer worden opgehaald. Voor het inleveren en ophalen van de paspoorten hoeft Qi’s moeder niet mee, dus alleen Qi’s vader moet drie keer op en neer naar Shanghai —heen en terug van deur tot deur zo’n tien uur. Alleen het ophalen kan ‘s middags, dus dat scheelt een hotelovernachtig.

Wat leges, reis- en verblijfskosten betreft staat de teller inmiddels op zo’n € 400. Een garantie dat ze het visum krijgen is er allerminst; ook als aan alle voorwaarden wordt voldaan kan de aanvraag nog steeds worden afgewezen. Welkom in Nederland! De ouders van een collega van Qi zijn hier momenteel voor het eerst op bezoek. Door alle visumperikelen is dat wat hen betreft een eenmalig bezoek, “zelfs als we de volgende keer worden uitgenodigd door de koningin.”