Onbeleefd afgewimpeld
Qi’s vader ging gisteren naar het consulaat in Shanghai om de paspoorten met visa op te halen. Ten minste, dat was de bedoeling. Hij keerde echter onverrichter zake huiswaarts, na onbeleefd te zijn afgewimpeld door een consulaire medewerkster.
Zojuist heb ik deze mail gestuurd naar de consul-generaal:
Op 21 april hebben meneer en mevrouw (…) een toeristenvisum aangevraagd bij uw consulaat. Deze aanvraag is op 30 april goedgekeurd. Op 12 mei heeft meneer (…) wederom uw consulaat bezocht om de paspoorten in te leveren. Hij heeft daarbij gevraagd wanneer deze weer konden worden opgehaald. Uw medewerkster vertelde hem dat de paspoorten inclusief visa op 19 mei gereed zouden zijn. Dat strookt ook met wat een andere medewerkster mij eerder had gemaild, dat het drie werkdagen zou duren.
Op 19 mei reisde meneer (…) voor de derde keer naar uw consulaat. Na het overhandigen van zijn afhaalbewijs, was het enige wat de Chinese medewerkster had te melden: “méi yǒu!” (Nog niet klaar!) Toen hij antwoordde dat zij hem zelf had gezegd dat hij de 19e moest komen, zei ze onbeleefd: “méi yǒu! xià yī gè!” (Nog niet klaar! Volgende!)
Als meneer en mevrouw (…) naar uw consulaat moeten komen is dat vijf uur reizen. Heen en terug dus tien uur. En omdat het aanvragen van de visa en het inleveren van de paspoorten alleen ’s ochtends mogelijk is, was het nodig om al een dag eerder naar Shanghai te reizen en daar te overnachten. Ze zijn hier dus al behoorlijk wat tijd aan kwijt geweest. En dan heb ik het nog niet eens over alle tijd en al het geld dat gemoeid was met het verzamelen van de papierwinkel waarmee ze moesten aantonen dat ze voldoen aan de waslijst van voorwaarden die aan het visum worden gesteld.
Waarom deze buitengewoon inefficiënte werkwijze? Waarom kan het paspoort niet tegelijkertijd met de aanvraag worden ingeleverd, zodat maar twee bezoeken nodig zijn? Waarom zo onbeleefd? Het levert bij mij een gevoel van plaatsvervangende schaamte op, dat mijn gasten zoveel barrières krijgen opgeworpen en niet met respect worden behandeld.
Nadat meneer (…) was afgewimpeld door de Chinese medewerkster, heeft hij gewacht tot een Nederlandse medewerkster beschikbaar was. Ondanks dat haar Chinees niet goed is, stond zij hem wel netjes te woord en verontschuldigde zich voor het niet gereed zijn van de paspoorten. En zo hoort het ook, lijkt me.
Ik lees graag uw reactie, en hoor graag van u wanneer de paspoorten kunnen worden opgehaald.
20 mei 2010 om 20:25
Schandalig gedrag op het consulaat. Helaas lijkt dit ook het geval te zijn op de ambassade en andere consulaten. Maakt kennelijk onderdeel uit van het ontmoedigingsbeleid dat consulaten en ambassade voeren bij het aanvragen van short stay visa. Ook ik schaam me een Nederlander te zijn. Helaas had ik vorig jaar een soortgelijke ervaring.
Ik wens jullie veel sterkte en even veel geduld toe. Als je je namelijk er tegen gaat verzetten, gaat het consulaat dat nog tegen je gebruiken ook.
20 mei 2010 om 21:22
Goed dat je deze mail naar het consulaat stuurt.
Net zoals je zegt: je schaamt je kapot.
Ik hoop dat je er reactie op krijgt.
20 mei 2010 om 22:09
Tjonge, jonge wat een verhaal…hier had ik niet op gerekend. Moet die man nogmaals naar Shanghai. Zielige vertoning – heb hier gewoon geen woorden voor. Kan me de frustratie heel goed voorstellen.
Soms schaam ik me er nu wel voor om Nederlander te zijn…hoe leg je dit uit aan de mensen die zo graag hun zoon/ dochter in Nederland willen komen bezoeken?
21 mei 2010 om 0:27
Belachelijk dat dit op een dergelijke wijze moet zeg… En ze zullen bij het consulaat vast niet aan onkostenvergoedingen doen, lijkt me.
Je hebt je overigens goed kunnen beheersen, zodat het een hele nette e-mail is geworden. :-) Hopelijk heeft de Consul-Generaal snel een passend, geloofwaardig en net antwoord terug.
21 mei 2010 om 12:06
Mooie brief. Met enig plakken en knippen kan ik delen van de brief goed gebruiken richting gemeente, provincie, parkeerbeheer en andere typisch Nederlandse overheidsinstellingen.
22 mei 2010 om 13:38
Een onkostenvergoeding, een groot excuus, versturen naar mijnheer en mevrouw per aangetekende post. En wel a.s.a.p. Ik schaam me dood. Schande!