88N88

Vier maanden geleden hebben we een tweede M-formulier opgestuurd naar de Belastingdienst. De eerste versie kon niet verwerkt worden omdat er cirkeltjes op het formulier stonden.

Omdat we weer niets hoorden, heeft mijn vader opnieuw naar de Belastingdienst gebeld. Wat blijkt? De tweede versie van het formulier kon wél verwerkt worden. Alleen is het systeem nu in de war omdat er twee versies van hetzelfde formulier zijn binnengekomen.

Mijn vader heeft nu gevraagd om een voorlopige aanslag. De Belastingdienst-medewerkers wist niet of dat mogelijk is. Waarschijnlijk bedoelde ze te zeggen dat ze niet wist of het systeem dat aankan.

Update (29 september): De Belastingdienst heeft besloten een voorlopige beslissing te gaan nemen. Deze volgt over zes tot acht weken.

Update (15 oktober): Voorlopige aanslag ontvangen: teruggave. Nu hopen dat de definitieve aanslag dezelfde strekking zal hebben.

Met de verhuizing in zicht zou wat extra geld best van pas komen. Nu wil het geval dat we nog wat tegoed hebben van de Belastingdienst. In 2007 verhuisde Qi naar Nederland, en werden we elkaars fiscaal partner. Begin 2008 deed Qi daarom aangifte over 2007, tegelijk met mij. Een paar maanden later kreeg ik een aanslag. Qi hoorde niets.

Mijn vader (hij vult onze belastingpapieren in) belde naar de Belastingdienst. Het bleek dat, voordat de aangifte in behandeling kon worden genomen, er eerst een M-formulier moest worden ingevuld. Dat M-formulier wordt niet automatisch toegezonden; dat moet je aanvragen. Het zou nu worden opgestuurd. Na nog een telefoontje gebeurde dat inderdaad.

Het M-formulier is een formulier met honderd vragen en een handleiding van honderd pagina’s. Bijna alle vragen beginnen met blokjes tekst met ja- en nee-pijltjes. Had u dit of dat? Zo ja, vul dan vraag X in. Zo nee, dan hoeft u vraag X niet in te vullen. Ga door naar vraag Y. Mijn vader had cirkeltjes om de van toepassing zijnde ja- en nee-pijltjes gezet. Dan was het makkelijker te zien welke vragen moesten worden ingevuld.

We stuurden het ingevulde formulier op. En hoorden vervolgens niets. Qi verbaasde zich er al niet meer over.

Deze week belde mijn vader opnieuw naar de Belastingdienst. Het formulier was in goede orde ontvangen, maar kon niet worden verwerkt. Daar krijg je geen bericht van; daar moet je zelf achter komen. Het moest in ieder geval opnieuw. We hebben inmiddels een nieuw exemplaar ontvangen, ingevuld en opgestuurd. Deze keer op een manier dat de Belastingdienst het hopelijk wel kan verwerken: zonder cirkeltjes om de ja- en nee’tjes.

Een paar maanden geleden hebben we een nieuw appartement gekocht. De verwachting was dat de verhuizing pas eind dit jaar zou plaatsvinden. Maar de verkoopster van ons nieuwe appartement had al snel iets anders gevonden, en ons oude appartement was binnen no time verkocht. Dus staat de verhuizing nu gepland voor volgende maand.

Begin vorig jaar heeft de gemeente Qi een aanbod voor een inburgeringsvoorziening gedaan. Dat aanbod houdt in dat de gemeente Qi’s NT2-cursussen bijna volledig vergoed. Voorwaarde is wel dat Qi aan zijn inburgeringsplicht voldoet door te slagen voor het NT2 Staatsexamen. Betaling zal pas daarna plaatsvinden.

Qi wil dit najaar opgaan voor het NT2 Staatsexamen, na onze verhuizing. Na onze verhuizing naar een andere gemeente. En elke gemeente heeft weer een ander beleid ten aanzien van inburgering. Ik voelde de bureaucratische bui al hangen. Maar de verhuizing lijkt (zowaar) weinig gevolgen te hebben voor de inburgeringsvoorziening. Ik heb contact opgenomen met de gemeente, en kreeg dit als antwoord:

Graag hoor ik van u per welke datum u waarheen verhuist. Ik zal dan contact opnemen met de betreffende gemeente en een regeling treffen dat zij de inburgering ongewijzigd overnemen. Dit houdt in dat u aan ons declareert en dat de nieuwe gemeente gaat handhaven.

Onze vrienden mogen in ondertrouw! De M46-procedure, die normaal ruim twee maanden duurt, is nu binnen twee dagen volledig afgerond. Daar moesten wel wat registers voor worden opengetrokken.

Afgelopen zaterdag heb ik een aantal Tweede-Kamerleden gemaild. Jan de Wit van de SP-fractie reageerde daar zondagavond al op, dat hij wel navraag wilde doen bij de IND. Wat hij en zijn fractiemedewerker precies hebben gedaan weten we niet. Maar dat ‘even navraag doen’ had tot gevolg dat de IND maandag binnen een aantal uur haar aandeel in de procedure al had doorgestuurd naar de korpschef van de politie. En toen we vandaag zelf naar de politie belden om te vragen er haast achter te zetten, bleek dat iemand anders ons al voor was geweest: “Jullie lijken Willem-Alexander en Maxima wel, dat zelfs het parlement zich ermee bemoeit!”

Dat alles zo snel geregeld kon worden is natuurlijk geweldig, en onze dank aan Jan de Wit en zijn fractiemedewerker is groot! Tegelijkertijd is het triest dat het nodig was. Als zo overduidelijk is dat het geen schijnhuwelijk kan zijn, waarom dan toch een M46-procedure? Ik heb ook een e-mail gestuurd naar de gemeente, en zij antwoordden:

Hoe vervelend de M46-procedure ook is, deze hebben we volgens het protocol echt nodig. De IND heeft ons verzekerd dat we juist hebben gehandeld. De gemeente heeft niet de bevoegdheid om aan het protocol voorbij te gaan.

Oftewel: wij denken niet na, wij mogen niet nadenken, en het is goed dat wij niet nadenken. Een aantal jaar geleden werd bij de evaluatie van de Wet Voorkoming Schijnhuwelijken voorgesteld om de M46-procedure alleen nog toe te passen in verdachte gevallen. Dit voorstel werd niet overgenomen door minister ‘regels zijn regels’ Verdonk. Nu Verdonk passé is kan de wet misschien alsnog worden aangepast, zo dat in ieder geval in situaties waarin per definitie geen sprake kan zijn van een schijnhuweijk, M46 niet langer nodig is. Meneer De Wit?

Twee van onze vrienden houden van elkaar, en willen samen trouwen. Hij is Nederlander, zij Chinese. Het huwelijk staat gepland voor eind volgende maand, maar dreigt nu niet door te gaan omdat ze eerst moeten aantonen dat het geen schijnhuwelijk is. En die procedure duurt normaliter ruim twee maanden.

Ze zijn al ruim een jaar samen in Nederland, geheel legaal en volgens de regels. Ze hebben dezelfde maandenlange procedures doorlopen als wij: het inburgeringsexamen, de MVV, en de aanvraag voor een verblijfsvergunning, aanvankelijk voor één jaar. Inmiddels heeft ze een verblijfsvergunning voor vijf jaar, maar kan al over twee jaar de Nederlandse nationaliteit aanvragen, omdat ze dan drie jaar samenwonen. En, let op: een huwelijk verandert hier niets aan, kan hier niets aan veranderen. Met andere woorden: wel of niet trouwen heeft géén enkel effect op haar verblijfsstatus. Ze kan ook niet eerder de Nederlandse nationaliteit aanvragen dan nu het geval is. Het huwelijk kán dus geen schijnhuwelijk zijn, zelfs al zouden ze dat willen.

Lees verder

Vandaag is het één jaar geleden dat Qi naar Nederland migreerde. En wat hebben we veel bereikt in dat jaar! Om een paar voorbeelden te noemen:

• Qi kreeg tweeënhalve maand na aankomst in Nederland zijn verblijfsvergunning. Onlangs werd de aanvraag voor de verlenging ingewilligd. Het nieuwe pasje is vijf jaar geldig.
• Qi vond een baan bij een luchtvaartmaatschappij, in de bedrijfstak waar zijn voorkeur naar uit gaat en waarin hij eerder werkzaam was.
• Qi volgde vier cursussen Nederlands en zit nu bijna op niveau B2-1. Het lukte om de cursussen bijna volledig vergoed te krijgen door de gemeente.
• Ik schreef met een minister en met volksvertegenwoordigers. Naar aanleiding van één van de mails werden kamervragen gesteld.

Inmiddels alweer drie maanden geleden was ik —als teamlid van de Stichting Buitenlandse Partner— aanwezig op een manifestatie waar het Deltaplan Inburgering werd gelanceerd. Het Deltaplan beoogt de Wet Inburgering zo aan te passen dat hij doet wat hij moet doen: de inburgering bevorderen. De WI, die door minister Verdonk door de Tweede Kamer was gedrukt, deed namelijk eerder het tegenovergestelde: de inburgering stokte en liep zelfs terug.

Op die manifestatie was ook minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie aanwezig. Ik heb haar aangesproken, en geprobeerd een opening te creëren naar een meer uitgebreide discussie. Dat lukte. Ze gaf me haar e-mailadres, en antwoordde bevestigend op mijn vraag of ze dan ook terug zou mailen. Ja ja, eerst zien… Maar vandaag kwam er zowaar een antwoord:

(…) Graag nodig ik u uit voor een gesprek op ambtelijk niveau om te spreken over de door u aangekaarte onderwerpen. (…)

Lees verder

Het is gelukt! De gemeente gaat Qi’s NT2-cursussen bijna volledig vergoeden!

Aanvankelijk zag het er naar uit dat we alleen in aanmerking kwamen voor de vaste vergoeding van € 650, terwijl het hele traject bijna € 3500 kost, exclusief € 1000 aan reiskosten. Naar aanleiding van een aantal wetswijzigingen heb ik een e-mail naar de gemeente gestuurd, waarop we werden uitgenodigd voor een gesprek. Dat gesprek heeft geresulteerd in het volgende aanbod:

Onze kennisgeving
Op 1 januari 2007 is de Wet Inburgering (WI) in werking getreden. Op grond van deze Wet Inburgering bent u inburgeringsplichtig per 1 januari 2008 en heeft u vijf jaar de tijd, tot 6 januari 2013 om aan uw inburgeringsplicht te voldoen.

Ons aanbod
Hiermee doen wij u een aanbod voor een inburgeringsvoorziening. Voor u bestaat het aanbod uit een cursus en het examen tot het niveau NT2 Staatsexamen. Het inburgeringstraject wordt verzorgd door [school waar Qi nu al cursussen volgt].

De kosten voor het volgen van de cursus inclusief lesmateriaal en het examen zullen tot een bedrag van ten hoogste € 3575, onder aftrek van € 270 eigen bijdrage, worden vergoed. De betaling zal geschieden na het indienen van de originele facturen. Reiskosten worden niet vergoed.

Met het halen van dit examen heeft u aan uw inburgeringsverplichting voldaan. U kunt hiermee tevens een aanvraag voor naturalisatie doen.

Lees verder