88N88

Twee van onze vrienden houden van elkaar, en willen samen trouwen. Hij is Nederlander, zij Chinese. Het huwelijk staat gepland voor eind volgende maand, maar dreigt nu niet door te gaan omdat ze eerst moeten aantonen dat het geen schijnhuwelijk is. En die procedure duurt normaliter ruim twee maanden.

Ze zijn al ruim een jaar samen in Nederland, geheel legaal en volgens de regels. Ze hebben dezelfde maandenlange procedures doorlopen als wij: het inburgeringsexamen, de MVV, en de aanvraag voor een verblijfsvergunning, aanvankelijk voor één jaar. Inmiddels heeft ze een verblijfsvergunning voor vijf jaar, maar kan al over twee jaar de Nederlandse nationaliteit aanvragen, omdat ze dan drie jaar samenwonen. En, let op: een huwelijk verandert hier niets aan, kan hier niets aan veranderen. Met andere woorden: wel of niet trouwen heeft géén enkel effect op haar verblijfsstatus. Ze kan ook niet eerder de Nederlandse nationaliteit aanvragen dan nu het geval is. Het huwelijk kán dus geen schijnhuwelijk zijn, zelfs al zouden ze dat willen.

Lees verder

Qi komt er beetje bij beetje achter dat zijn wereldbeeld niet geheel in overeenstemming is met de werkelijkheid. Veel van wat hij in China heeft moeten leren, wat er bij hem in is gestampt, blijkt niets meer dan een farce. Als je iets maar lang genoeg blijft herhalen, dan gaan mensen het op een gegeven moment echt geloven.

Al eerder kwam Qi tot de ontdekking dat er in Nederland helemaal niet veel mensen wonen. Dat was denk ik wel de meest onthutsende gewaarwording. Wekenlang, telkens als we samen door wéér een lege straat liepen, vroeg hij: “Waar zijn de mensen?”, met een zweem van hoon en verwijt. Zo van: “Jij weet toch ook wel dat er in China veel meer mensen wonen?!” Bij het voorbereiden van het inburgeringsexamen (de grote farce waar we het hier over hebben) drukte ik dergelijke kritische vragen systematisch de kop in, bang dat het ‘juiste’ antwoord niet zou beklijven, en Qi tijdens het examen in twijfel zou worden gebracht.

Het examen heeft een grote impact gehad. Dat bleek maar weer eens tijdens de rijtest die Qi twee weken geleden had, als voorbereiding op zijn autorijlessen. Qi zat achter het stuur, de instructeur naast hem, en ik op de achterbank. “Fiets, fiets!” roept Qi inenen. Van schrik kijken zowel de instructeur als ikzelf in een reflex in de dode hoek, rechtsachter. Geen fiets te bekennen. Terwijl in mijn hoofd naar linksachter draai, zie ik het hoofd van de instructeur dezelfde richting uitgaan. Ook niks. “Waar dan?” “Daar!” En inderdaad… Een paar honderd meter verderop… Een fiets. Aan de andere kant van de weg. Ja, daar zit je dan met je goed ingeburgerde in-Nederland-zijn-veel-fietsen-gedrag.

Maar, “voor een Chinees” deed Qi het best goed, aldus de instructeur. “De meeste Chinezen kijken niet ver genoeg vooruit, weet je.” Nou, ver vooruit kijken deed Qi wel. Hon-der-den meters zelfs. Woensdag was zijn eerste echte rijles. Hij hoopt voor het eind van het jaar zijn rijbewijs te hebben. Ik hoop dat mijn wereldbeeld tegen die tijd ook wat is bijgesteld. Vooralsnog denk ik namelijk nog dat Chinezen niet kunnen autorijden.

Teleurstellend.

Lees verder

De kamervragen zullen waarschijnlijk niet binnen de gebruikelijke termijn van drie tot zes weken worden beantwoord. De Minister van Justitie schrijft:

Hierbij deel ik u mede dat de schriftelijke vragen van het lid Pechtold (D66) van uw Kamer aan de Staatssecretaris van Justitie over de kosten van een MVV, ingezonden 25 maart 2008, niet binnen de gebruikelijke termijn kunnen worden beantwoord omdat nog niet alle benodigde informatie is ontvangen. Ik streef ernaar de vragen zo spoedig mogelijk te beantwoorden.

Schriftelijke vragen van het lid Pechtold (D66) aan de staatssecretaris van Justitie over de kosten van een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV):

1. Kunt u inzicht geven hoeveel mensen gemiddeld kwijt zijn aan het verkrijgen van een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV), inclusief onder andere het verkrijgen van de benodigde aktes, de kosten voor het inburgeringsexamen, het lesmateriaal hiervoor en reis- en verblijfkosten?
2. Hoe beoordeelt u de hoogte van deze kosten? Welk signaal gaat hier naar uw mening van uit?
3. Is het correct dat de prijs van een MVV tot 2005 slechts €50 was? En nu €830 kost? Wat is hiervan de reden? Wat is (ongeveer) de kostprijs van een MVV?
4. Hoe beoordeelt u het verschil in behandeling en kosten voor Nederlanders en EU-burgers, respectievelijk?
5. Bent u op de hoogte van het feit dat zelfstandige ondernemers doorgaans grotere problemen ondervinden bij het voldoen aan de 120%-norm dan mensen in loondienst? Zo ja, hoe beoordeelt u deze gang van zaken? En wat bent u bereid hieraan te doen?
6. Hoe verhoudt het huidige beleid zich tot het coalitieakkoord, waarin onder andere wordt gesteld: ”Nederland heeft van oudsher een open en positieve houding tegenover de wereld en Europa. Die ‘open geest’ heeft ons welvaart, stabiliteit en een hoge kwaliteit van leven gebracht.”?

Het duurt meestal drie tot zes weken voordat er antwoord is.

Update: Radio 1 besteedde op 27 maart aandacht aan dit onderwerp.

Ik mail wel eens met een ambtenaar of politica. En met resultaat! In augustus 2007 schreef ik Sophie in ‘t Veld, Europarlementariër voor D66. Sophie maakt zich onder meer sterk voor homorechten. Als een EU-land zich schuldig maakt aan discriminatie van homo’s, dan gaat Sophie de barricades op (waarvoor respect!). Ik vroeg haar waarom ik niet zo’n duidelijk geluid hoor als het gaat om discriminatie op basis van nationaliteit/ras. Dat heeft vooralsnog het volgende opgeleverd:

Zoals beloofd zou ik je op de hoogte houden van mijn pogingen hier in de Tweede Kamer aandacht voor te vragen. Inmiddels heb ik gesproken met de beleidsmedewerker van Alexander Pechtold en hebben zij op basis van jouw uitgebreide verhaal besloten hier schriftelijke vragen over te stellen. (…)

Net zoals een eventueel gesprek op ambtelijk niveau is het natuurlijk nog maar afwachten of de kamervragen iets concreets opleveren. Ik ben in ieder geval blij dat er aandacht is deze problematiek. En niet geschoten is altijd mis.

Lees verder

Inmiddels alweer drie maanden geleden was ik —als teamlid van de Stichting Buitenlandse Partner— aanwezig op een manifestatie waar het Deltaplan Inburgering werd gelanceerd. Het Deltaplan beoogt de Wet Inburgering zo aan te passen dat hij doet wat hij moet doen: de inburgering bevorderen. De WI, die door minister Verdonk door de Tweede Kamer was gedrukt, deed namelijk eerder het tegenovergestelde: de inburgering stokte en liep zelfs terug.

Op die manifestatie was ook minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie aanwezig. Ik heb haar aangesproken, en geprobeerd een opening te creëren naar een meer uitgebreide discussie. Dat lukte. Ze gaf me haar e-mailadres, en antwoordde bevestigend op mijn vraag of ze dan ook terug zou mailen. Ja ja, eerst zien… Maar vandaag kwam er zowaar een antwoord:

(…) Graag nodig ik u uit voor een gesprek op ambtelijk niveau om te spreken over de door u aangekaarte onderwerpen. (…)

Lees verder

Qi had een MVV nodig om naar Nederland te mogen reizen en een verblijfsvergunning aan te vragen. Slagen voor het inburgeringsexamen was één van de voorwaarden om een MVV aan te kunnen vragen. De MVV-aanvraag kon worden ingediend tegen betaling van €830. Deze kosten kwamen boven op de kosten voor het studiemateriaal voor het inburgeringsexamen, het examen zelf, en het legaliseren van alle benodigde aktes. Daarbij ging met de voorbereiding van het examen, het verzamelen van alle vereiste documenten, en het doorlopen van de procedures veel tijd gemoeid. En dan was het nog een geluk dat we aan alle eisen voldeden, bijvoorbeeld ten aanzien van mijn inkomen.

Als Qi geen Chinees, maar bijvoorbeeld Japanner of Zuid-Koreaan was geweest, óf als ik geen Nederlander, maar bijvoorbeeld een in Nederland woonachtige Duitser of Pool was geweest, dan had Qi geen MVV nodig gehad. Het inburgeringsexamen had hij ook niet af hoeven leggen.

Ook als ik als Nederlander in bijvoorbeeld Duitsland had gewoond, dan had Qi zich zonder MVV bij mij kunnen voegen. Hij zou dan een verblijfsvergunning hebben gekregen, waarna we terug hadden kunnen keren naar Nederland. Geen MVV, geen inburgeringsexamen, geen inkomenseisen. Bovendien zou hij meteen mogen gaan werken, en zou hij daarvoor niet hoeven wachten op een verblijfsvergunning.

Volgens de Nederlandse rechter gaat het hier om discriminatie op basis van status en nationaliteit. Echter, diezelfde rechter oordeelt dat discriminatie in dit geval is toegestaan.

Lees verder