88N88

Qi is inburgeringsplichtig. Dat betekent dat hij binnen drieënhalf jaar na aankomst in Nederland moet slagen voor het inburgeringsexamen. Dit is een ander examen dan het inburgeringsexamen buitenland, wat Qi eerder heeft moeten afleggen. In beide examens wordt kennis van de Nederlandse taal en samenleving getoetst, maar voor het examen in Nederland is het niveau vanzelfsprekend hoger. Voor het inburgeringsexamen buitenland heeft Qi de meest irrelevante dingen uit het hoofd moeten leren. Dit inburgeringsexamen zal daarin weinig verschillen. En sinds ik zelf als autochtone Nederland eens gezakt ben voor een dergelijk examen, ben ik van mening dat de uitslag weinig zegt over de mate van inburgering.

Daarom hebben we besloten niet te gaan voor het inburgeringsexamen, maar voor het Staatsexamen NT2. Een diploma voor het Staatsexamen geeft vrijstelling voor het inburgeringsexamen. Met een autochtone partner komt Qi al voldoende in aanraking met de Nederlandse samenleving; daar heeft hij geen cursus voor nodig. Bovendien moeten de inburgeringscursussen hun waarde nog bewijzen, terwijl veel staatsexamencursussen dat al jaren doen. Het staatsexamen is beproefd, terwijl de spraakherkenningstechnologie die bij het inburgeringsexamen wordt gebruikt nog volop ter discussie staat. Zo wordt er gebruik gemaakt van dezelfde technologie als bij het inburgeringsexamen buitenland. Het taalniveau wordt daarbij vooral bepaald op basis van uitspraak en vloeiendheid, in plaats van begrip.

We hebben Qi daarom aangemeld voor een intensieve cursus Nederlands. Dit is een beginnerscursus van vier weken die leidt tot niveau A2. Qi heeft elke dag tweeënhalf uur les en circa zes uur huiswerk. De cursus begint 6 augustus.

Het idee om drie maanden in China te gaan samenwonen ontstond eind vorig jaar. Op dat moment waren we het inburgeringsexamen aan het voorbereiden en informatie over de MVV-procedure aan het verzamelen. Rekening houdend met de gemiddelde doorlooptijd van de procedure, verwachtten we dat Qi de MVV in juni zou krijgen. Hij zou in december al voor tweeënhalve week naar Nederland komen op een toeristenvisum. Tussen december en juni wilden we elkaar ook graag een keer zien. Ik moest daarvoor naar China, omdat Qi tijdens de behandeling van de MVV-aanvraag niet in het Schengengebied mocht komen. En als ik naar China ging, waarom dan niet voor de maximumduur van een toeristenvisum? Zo konden we langer samen zijn. Ondertussen hadden we stille hoop samen naar Nederland terug te mogen vliegen.

Het liep anders. De MVV-procedure duurde veel korter dan voorzien, en de positieve beslissing kwam al vóór mijn vertrek naar China. Daarmee verviel in wezen de aanleiding voor mijn verblijf in China, omdat we nu ook in Nederland samen konden zijn. Maar ik wilde inmiddels ook om andere redenen naar China. Als Qi eenmaal een permanente verblijfsvergunning voor Nederland heeft willen we voor bepaalde tijd in China gaan wonen. Dit verblijf was een test of ik hier zou kunnen aarden. Verder kon ik ervaren hoe het is om in het land van je partner te gaan wonen en daarbij voor veel dingen van hem afhankelijk te zijn. Wat dat betreft denk ik me straks beter in Qi te kunnen inleven.

In Shanghai zou ik zeker kunnen aarden, vooral omdat het een moderne stad is waar alle voorzieningen dichtbij zijn; het is een ‘gemakkelijke’ stad. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Beijing, dat grootst en weids is opgezet, en waar je veel langere afstanden moet afleggen om ergens te komen. Expats die in Beijing wonen —waaronder Awei, een Duitse vriend— zeggen vaak dat de mensen in het noorden vriendelijker zijn dan in het zuiden. Ik ervaar dat verschil zelf niet, maar ik kan alleen afgaan op zaken als lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Noorderlingen praten doorgaans harder en zijn directer, en komen misschien daardoor juist eerder onvriendelijker over. Wellicht ervaar ik wel een verschil als ik beter Chinees spreek.

Ik begrijp en spreek inmiddels wel wat Chinees, vooral met betrekking tot alledaagse dingen. Het was de bedoeling dat ik Chinese lessen zou gaan volgen in Shanghai, maar daar was helaas geen tijd voor. Zeker omdat bijna niemand hier Engels spreekt en veel handgebaren een andere betekenis hebben, heb ik me als enige buitenlander soms verloren gevoeld tussen de vele Chinezen. Ik heb ervaren hoeveel voldoening het me geeft om me in het Chinees uit te kunnen drukken, en daarbij niet altijd afhankelijk te zijn van Qi. Maar ondanks dat de Chinezen en ik elkaar vaak niet begrepen, heb ik me altijd zeer welkom gevoeld en ben nooit vervelend behandeld. Ik hoop Qi in Nederland net zo’n onthaal te wachten staat.

“Ik ben helemaal niemand tegengekomen op straat!” Vol verbazing kwam Qi terug van een wandeling met de hond. Het was rond 18:00 uur op een avond in december. Qi was op dat moment in Nederland, en druk bezig met de voorbereiding van het inburgeringsexamen. Hij had uit zijn hoofd moeten leren dat er in Nederland “veel mensen” wonen.

Shanghai telt ongeveer 19 miljoen inwoners, met een bevolkingsdichtheid van 2945 inwoners per vierkante kilometer. Ruim de helft van de bevolking woont echter in het stadscentrum van 670 vierkante kilometer. Hier is de bevolkingsdichtheid dus bijna 15.000 inwoners per vierkante kilometer. (Ter vergelijking: Shanghai heeft ongeveer dezelfde oppervlakte als de provincie Utrecht. De bevolkingsdichtheid in de provincie Utrecht is 845 inwoners, die in de stad Utrecht ongeveer 3000 inwoners per vierkante kilometer.)

Eenvijfde van de wereldbevolking woont in China, en dat aantal (1,3 miljard) groeit nog steeds. Volgende week heeft zeker de helft daarvan vakantie in verband met de Dag van de Arbeid. China kent drie nationale vakanties van elk een week. De vakanties zijn in 1999 ingesteld om de levensstandaard te verhogen, het binnenlands toerisme te bevorderen, en de bevolking in staat te stellen langeafstandsbezoeken af te leggen. De vakanties gaan gepaard met extreme drukte. Wat een rust zal dat straks zijn, terug in het Nederland met “veel mensen”.

Qi is zojuist geslaagd voor het inburgeringsexamen!

Het onderdeel met betrekking tot kennis van de Nederlandse samenleving heeft hij foutloos gemaakt. Voor het taalgedeelte had hij 44 punten, terwijl een score van 16 nodig was om te slagen.

Tien minuten na het afleggen van het examen heeft Qi al de brief met de positieve uitslag meegekregen.

Voorafgaand aan het examen werden Qi behoorlijk wat vragen gesteld: waarom hij het examen deed, welke vooropleiding hij had, hoe wij elkaar hadden leren kennen, hoe vaak we elkaar ontmoet hebben, op welke manier we contact met elkaar houden, wat mijn geboortedatum was, of hij een foto van mij bij zich droeg, of hij mijn ouders had ontmoet en ik de zijne, of die op de hoogte waren van onze relatie, etc. Met het stellen van deze vragen lijkt men vooruit te lopen op de MVV-procedure.

Als voorbereiding op het inburgeringsexamen is Qi in oktober begonnen met het leren van Nederlands. Ik had het oefenpakket meegenomen naar Shanghai. In de tweeënhalve week dat ik daar was hebben we de honderd vragen en antwoorden doorgenomen. Verder heb ik Qi wat basisbeginselen geleerd, zoals de uitspraak van letters en lettercombinaties, getallen, de tijd, en de namen van dagen en maanden.

Maar een taal leer je pas echt als je in het land bent waar de taal gesproken wordt. Gedurende de tweeënhalve week dat Qi in Nederland was hebben we meer bereikt dan in de twee maanden daarvoor, ondanks dat we bijna dagelijks via internet hadden geoefend. Dat is ook één van de belangrijkste reden dat ik Chinese lessen wil volgen als ik in Shanghai ben.

Qi pikt het Nederlands gelukkig vlug op. Hij heeft het voordeel dat hij al een taal spreekt die lijkt op Nederlands. Daarentegen lijkt Chinees voor mij nergens op. De uitdrukking is niet voor niets ‘dat is Chinees voor me’.

Goed nieuws! Aanvankelijk wilde Qi het inburgeringsexamen half januari afleggen. Dat bleek niet mogelijk omdat er op het consulaat-generaal te Shanghai alleen op vrijdag examens worden afgenomen en er maximaal vier kandidaten per week zijn. De eerste mogelijkheid was toen 2 maart.

Gisteren kregen we een e-mail van het consulaat dat ze hun capaciteit voor het afnemen van examens hebben uitgebreid, met de vraag desgewenst contact op te nemen om de afspraak te verzetten. Qi heeft zojuist gebeld. Het examen zal nu plaatsvinden op donderdag 8 februari om 15:00 uur (8:00 uur Nederlandse tijd). Op mijn verjaardag dus! Qi kennende zal hij ook blij zijn met deze datum, omdat acht staat voor geluk en de datum valt vóór het Chinees nieuwjaar, oftewel: voordat zijn ‘ongeluksjaar‘ begint.

Nadat Qi het inburgeringsexamen heeft gehaald kan hij een MVV aanvragen bij het consulaat. Het consulaat stuurt de aanvraag door naar de IND. De IND stuurt mij vervolgens een formulier, dat ik moet invullen en met bewijsstukken moet retourneren. Nu het examen eerder plaatsvindt, kan ik alles opsturen vóór ik naar Shanghai vertrek op 31 maart. Als het examen pas 2 maart had plaatsgevonden was de kans groot dat ik al in Shanghai zou zijn op het moment dat de IND mij het formulier toestuurde. Het zou dan een stuk lastiger geweest zijn om alles binnen de termijn van twee weken ondertekend en al gereed te hebben.

In Intermediair van 12 januari staat een treffende ingezonden brief als reactie op een artikel over het inburgeringsexamen:

In het artikel staat dat na slaging voor het inburgeringsexamen men een MVV ‘krijgt’. Echter, zo eenvoudig ligt dan niet, en krijgen is daar al helemaal niet bij. Slagen voor het inburgeringsexamen is één voorwaarde om een MVV aan te kunnen vragen, en die aanvraag kan worden ingediend tegen betaling van € 830. Deze kosten komen boven op de kosten voor het studiemateriaal voor het inburgeringsexamen en het examen zelf.

Wat tevens verwonderlijk is, is dat niet alle vreemdelingen van buiten de EU het inburgeringsexamen moeten afleggen. Op de website van de IND wordt aanstaande immigranten gemeld: “U moet het basisexamen inburgering afleggen. (Let op: dit geldt niet als u de nationaliteit heeft van Australië, Canada, Japan, Nieuw-Zeeland of de Verenigde Staten.)” Terwijl bewoners van deze landen over het algemeen niet méér kennis van de Nederlandse samenleving en taal zullen hebben dan het Turkse plattelandsmeisje uit uw artikel.

De kosten en de lengte van de MVV-procedure lijken slechts één doel te hebben: het zo onaantrekkelijk mogelijk maken om je met je buitenlandse partner in Nederland te vestigen. Dit treft veel Nederlanders die als enige doel nastreven om met de partner van hun keuze samen te kunnen leven. Mijns inziens is de partnerkeuze een vrijheid die je zou moeten hebben, en niet een voorrecht dat je moet bevechten middels lange procedures en hoge kosten.

Qi heeft vanmorgen naar het consulaat-generaal gebeld om een afspraak te maken voor het inburgeringsexamen. Qi wilde het examen graag volgende week afleggen. Dat bleek helaas niet mogelijk. Er worden alleen op vrijdag examens afgenomen en per week zijn er maximaal vier kandidaten. Het examen zal nu pas plaatsvinden op 2 maart om 13:30 uur (6:30 uur Nederlandse tijd).

Het consulaat is overigens gevestigd op de vierde verdieping van een kantorencomplex aan de Xianxia Lu, in het westen van Shanghai. Voor Chinezen is het onbegrijpelijk dat een consulaat op een vierde verdieping is gevestigd. Het getal vier klinkt ongeveer als het woord voor ‘dood’ en brengt daarom ongeluk. Sommige gebouwen hebben daarom niet eens een vierde verdieping, en het komt zelfs voor dat alle verdiepingen met het cijfer vier erin worden overgeslagen.

Het huisnummer van het kantorencomplex is daarentegen 88. Ik denk niet dat dit helemaal toevallig is. Het cijfer acht staat voor geluk, hopelijk ook op 2 maart. Twee betekent ’samen’.