88N88

Twee van onze vrienden houden van elkaar, en willen samen trouwen. Hij is Nederlander, zij Chinese. Het huwelijk staat gepland voor eind volgende maand, maar dreigt nu niet door te gaan omdat ze eerst moeten aantonen dat het geen schijnhuwelijk is. En die procedure duurt normaliter ruim twee maanden.

Ze zijn al ruim een jaar samen in Nederland, geheel legaal en volgens de regels. Ze hebben dezelfde maandenlange procedures doorlopen als wij: het inburgeringsexamen, de MVV, en de aanvraag voor een verblijfsvergunning, aanvankelijk voor één jaar. Inmiddels heeft ze een verblijfsvergunning voor vijf jaar, maar kan al over twee jaar de Nederlandse nationaliteit aanvragen, omdat ze dan drie jaar samenwonen. En, let op: een huwelijk verandert hier niets aan, kan hier niets aan veranderen. Met andere woorden: wel of niet trouwen heeft géén enkel effect op haar verblijfsstatus. Ze kan ook niet eerder de Nederlandse nationaliteit aanvragen dan nu het geval is. Het huwelijk kán dus geen schijnhuwelijk zijn, zelfs al zouden ze dat willen.

Lees verder

Het idee om drie maanden in China te gaan samenwonen ontstond eind vorig jaar. Op dat moment waren we het inburgeringsexamen aan het voorbereiden en informatie over de MVV-procedure aan het verzamelen. Rekening houdend met de gemiddelde doorlooptijd van de procedure, verwachtten we dat Qi de MVV in juni zou krijgen. Hij zou in december al voor tweeënhalve week naar Nederland komen op een toeristenvisum. Tussen december en juni wilden we elkaar ook graag een keer zien. Ik moest daarvoor naar China, omdat Qi tijdens de behandeling van de MVV-aanvraag niet in het Schengengebied mocht komen. En als ik naar China ging, waarom dan niet voor de maximumduur van een toeristenvisum? Zo konden we langer samen zijn. Ondertussen hadden we stille hoop samen naar Nederland terug te mogen vliegen.

Het liep anders. De MVV-procedure duurde veel korter dan voorzien, en de positieve beslissing kwam al vóór mijn vertrek naar China. Daarmee verviel in wezen de aanleiding voor mijn verblijf in China, omdat we nu ook in Nederland samen konden zijn. Maar ik wilde inmiddels ook om andere redenen naar China. Als Qi eenmaal een permanente verblijfsvergunning voor Nederland heeft willen we voor bepaalde tijd in China gaan wonen. Dit verblijf was een test of ik hier zou kunnen aarden. Verder kon ik ervaren hoe het is om in het land van je partner te gaan wonen en daarbij voor veel dingen van hem afhankelijk te zijn. Wat dat betreft denk ik me straks beter in Qi te kunnen inleven.

In Shanghai zou ik zeker kunnen aarden, vooral omdat het een moderne stad is waar alle voorzieningen dichtbij zijn; het is een ‘gemakkelijke’ stad. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Beijing, dat grootst en weids is opgezet, en waar je veel langere afstanden moet afleggen om ergens te komen. Expats die in Beijing wonen —waaronder Awei, een Duitse vriend— zeggen vaak dat de mensen in het noorden vriendelijker zijn dan in het zuiden. Ik ervaar dat verschil zelf niet, maar ik kan alleen afgaan op zaken als lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Noorderlingen praten doorgaans harder en zijn directer, en komen misschien daardoor juist eerder onvriendelijker over. Wellicht ervaar ik wel een verschil als ik beter Chinees spreek.

Ik begrijp en spreek inmiddels wel wat Chinees, vooral met betrekking tot alledaagse dingen. Het was de bedoeling dat ik Chinese lessen zou gaan volgen in Shanghai, maar daar was helaas geen tijd voor. Zeker omdat bijna niemand hier Engels spreekt en veel handgebaren een andere betekenis hebben, heb ik me als enige buitenlander soms verloren gevoeld tussen de vele Chinezen. Ik heb ervaren hoeveel voldoening het me geeft om me in het Chinees uit te kunnen drukken, en daarbij niet altijd afhankelijk te zijn van Qi. Maar ondanks dat de Chinezen en ik elkaar vaak niet begrepen, heb ik me altijd zeer welkom gevoeld en ben nooit vervelend behandeld. Ik hoop Qi in Nederland net zo’n onthaal te wachten staat.

Aan het begin van de middag heeft Qi naar het consulaat-generaal gebeld om te informeren naar de status van de MVV. Deze bleek gereed te zijn, dus konden we naar het consulaat om Qi’s paspoort —met de MVV erin— af te halen.

We hadden gevraagd of de MVV eind juni kon ingaan omdat we dan pas naar Nederland reizen. Met de MVV wordt namelijk ook een Schengenvisum afgegeven voor drie maanden. De ingangsdatum was echter op vandaag gezet, zodat het visum na aankomst in Nederland nog maar een paar dagen geldig zou zijn. Binnen vijf minuten had men een nieuwe sticker in het paspoort geplakt, met de gewenste ingangsdatum.

We hebben meteen een ticket voor Qi geboekt. We wilden graag samen reizen, maar Qi kon een ticket kopen dat aanzienlijk goedkoper was. Het prijsverschil was dusdanig groot (bijna de helft) dat we hebben besloten dan maar apart te reizen. Ik vertrek 28 juni in de ochtend, en vlieg met Finnair via Helsinki naar Amsterdam, waar ik ’s avonds aankom. Op dat moment vertrekt Qi. Hij vliegt met Air China en Air France via Parijs naar Amsterdam, en komt de volgende ochtend aan.

Nu de IND heeft beslist geen bezwaar te hebben de afgifte van een MVV, kan Qi de MVV afhalen bij het consulaat-generaal te Shanghai. Waarschijnlijk moet hij eerst zijn paspoort inleveren bij het consulaat, waarna hij het een paar dagen later —met de MVV er in— weer kan ophalen. Qi wacht hiermee totdat ik in Shanghai ben, zodat we samen kunnen gaan.

Met de MVV kan Qi naar Nederland reizen en een verblijfsvergunning aanvragen. De afgifte van een MVV betekent dus niet automatisch dat Qi ook in Nederland mag blijven! De aanvraag voor een verblijfsvergunning moet worden ingediend bij de gemeente, welke de aanvraag doorstuurt naar de IND. Bij de gemeente krijgt Qi een verblijfssticker in het paspoort, waarmee kan worden aangetoond dat hij legaal in Nederland verblijft in afwachting van de beslissing. Als de aanvraag wordt goedgekeurd krijgt Qi een tijdelijke verblijfsvergunning. Deze vergunning is één jaar geldig vanaf het moment dat de aanvraag is ingediend. Een paar maanden voordat de vergunning verloopt moet een verlenging worden aangevraagd. Als de verlening wordt goedgekeurd krijgt Qi een verblijfsvergunning voor vijf jaar.

Voorlopig zijn we dus nog niet klaar met de ambtelijke molen, en kunnen we blijven sparen voor de leges. De voorwaarden voor beide verblijfsvergunningen zijn wel ongeveer gelijk aan de voorwaarden voor de MVV. Het is daarom waarschijnlijk dat beide aanvragen worden goedgekeurd. Maar eerst vertrek ik over acht dagen naar Shanghai, waar we samen van deze grote stap voorwaarts gaan genieten!

Klaus en ik vertrekken 31 maart naar China. We vliegen met Finnair vanaf Amsterdam via Helsinki naar Shanghai. Klaus gaat na tweeënhalve week weer terug. Ik blijf in totaal drie maanden.

De tickets hebben we half december geboekt. Vooralsnog lijkt dat niet verkeerd te zijn geweest omdat tickets inmiddels al duurder zijn. Er is vaak maar een beperkt aantal stoelen beschikbaar tegen het laagste tarief. Het kan zijn dat er nog een aanbieding komt, maar die kans is klein aangezien Shanghai momenteel erg in trek is. Onze tickets kosten nu al ruim twee keer zoveel als de prijs waarvoor wij ze hebben gekocht.

De visa heb ik deze week geregeld bij de Chinese ambassade te Den Haag. Normaal duurt de behandeling van een aanvraag drie tot vier dagen, maar als je extra betaalt wordt het visum binnen een half uur in je paspoort geplakt. Dat staat in schril contrast met de tijd en moeite die gepaard ging met de aanvraag en verstrekking van Qi’s visum in december. Op Qi’s visum moesten we 2500 keer langer wachten, en bij de aanvraag ervan moesten we bijna 25 keer zoveel formulieren en documenten inleveren als bij mijn visum.