88N88

Vanmiddag had Qi zijn sollicitatiegesprek.
De uitslag volgt uiterlijk medio maart.

We zijn in Beijing. Gistermorgen zijn we aangekomen met de nachttrein, en hebben we onder meer het nieuwe Nationale Grote Theater bezocht. Het theater —vanwege haar vorm ook bekend als ‘het ei’— is een enorme titanium/glazen ovalen halve bol, volledig omgeven door water, waardoor het lijkt alsof de bol op het water drijft. De ingang ligt onder straatniveau. Sommigen waren tegen de komst van dit hypermoderne gebouw, omdat het contrast met de omgeving (de Verboden Stad, Tian’anmen, de Grote Hal van het Volk) te groot zou zijn. Ik hou er wel van, dat contrast in combinatie met een minimalistisch ontwerp. Qua grootte past het theater in ieder geval wel in haar omgeving; het gebouw heeft een oppervlakte van 200.000 m² en biedt plaats van 6500 mensen.

Groot is ook het nieuwe Nationaal Stadium, met een capaciteit voor 100.000 mensen. Het stadium is gebouwd voor de Spelen later dit jaar, en ‘gevlecht’ van 36 kilometer staal. Net een vogelnestje, wat dus ook de bijnaam van het 45.000 ton wegende bouwwerk is. Evenals het theater een architectonische hoogstandje. Een geweldig gebouw!

Zo meteen verlaten we Beijing alweer, en vliegen we terug naar Nederland. Dit bezoek was nog korter dan mijn eerste bezoek aan Beijing, dat nog geen 48 uur in beslag nam. Cees-Jan, een vriend die als steward voor KLM werkt, vroeg me in december 2005 of ik later die maand eventueel meewilde naar Beijing. Bij uitzondering mocht hij iemand meenemen terwijl hij zelf werkte, als er tenminste een stoel beschikbaar was. Voorheen had ik geen speciale interesse in China, wist weinig over het land, had geen plannen om erheen te gaan, maar kwam er dus min of meer toevallig terecht. En waar dat nog toe heeft geleid…

Nu zijn we weer min of meer toevallig kort in Beijing. Dinsdag heeft Qi zijn sollicitatiegesprek. Laten we zien wat de toekomst verder in petto heeft.

Helaas moeten we ons bezoek aan China voortijdig afbreken. Aanvankelijk zouden we 2 maart terugvliegen, na de bruiloft van Qi’s nichtje op 27 februari. Maar we moeten eerder terug omdat Qi een sollicitatiegesprek heeft op 26 februari. Hij heeft gesolliciteerd als steward bij een luchtvaartmaatschappij: zijn oude baan, maar dan gestationeerd buiten China.

Tijdens het telefonisch interview was hem verzekerd dat een eventueel vervolggesprek pas in maart zou plaatsvinden. Een paar dagen later kreeg hij een e-mail met een uitnodiging voor 26 februari. Hij heeft toen meteen gebeld, waarop hem verteld werd dat er een fout was gemaakt, dat het gesprek in maart zou zijn, en dat hij een e-mail zou krijgen met een nieuwe datum. Dat was nog voor ons vertrek naar China. Bij het uitblijven van deze e-mail heeft Qi vanuit China opnieuw contact gezocht. Toen bleek dat het sollicitatiegesprek met geen mogelijkheid verzet kon worden.

We hebben allerlei opties overwogen, maar uiteindelijk bleek samen eerder terug naar Nederland het beste en goedkoopst. De retourdatum van ons Finnair-ticket kon niet gewijzigd worden, dus moesten we twee nieuwe tickets kopen. We vertrekken nu 22 februari per nachttrein van Shanghai naar Beijing, en vliegen 24 februari met China Southern naar Amsterdam. De bruiloft moeten we missen, jammer genoeg.

In de week nadat Qi zijn verblijfsdocument kreeg, zijn we naar een aantal uitzendbureaus gegaan. Qi werd al vrij snel gebeld, dat ze iets voor hem hadden. Eerst heeft hij een paar weken bij een drukkerij gewerkt, aan een grote tafel met Nederlandse collega’s. Onder het werk werd druk gekletst. Erg geschikt om zijn Nederlands te oefenen! Helaas brak een rustige periode aan bij de drukkerij, en was daar geen werk meer. Inmiddels werkt Qi alweer bijna een maand in een distributiecentrum. Het werk zelf is —net zoals bij de drukkerij— niet bijster interessant, maar het is beter dan thuiszitten. Nadat we terugkomen uit China gaat hij op zoek naar iets anders.

Ons leven lijkt zich af te spelen in episodes van 88 dagen en nachten. Tussen het vertrek van Qi uit Nederland begin januari, en mijn vertrek naar China eind maart zaten 88 dagen. Van april tot en met juni 2007 verbleef ik 88 nachten in China. En 88 nachten na Qi’s aankomst in Nederland, stuurde de gemeente ons een brief dat Qi’s verblijfsdocument kon worden afgehaald.

Nu Qi zijn pasje heeft kan hij op zoek naar een baan. Op termijn wil hij graag zijn oude werk weer oppakken, als steward bij een luchtvaartmaatschappij. Nu kan dat nog niet, omdat hij voor alle land buiten het Schengengebied een visum nodig heeft. Alle landen, behalve China. Maar Chinezen die voor een buitenlandse (=niet-Chinese) luchtvaartmaatschappij werken, mogen China alleen in als ze bij die maatschappij zijn gedetacheerd door een Chinese overheidsinstantie.

Eerst gaat hij proberen een baan te vinden bij een (Nederlands) bedrijf dat zaken doet met China. Qi heeft eerder voor een bedrijf gewerkt dat haar productie had uitbesteed aan Chinese fabrieken. Qi onderhield het contact tussen het bedrijf en de fabrieken, omdat ze bij het bedrijf geen Chinees spraken en bij de fabrieken nauwelijks Engels. Gezien het aantal Nederlandse bedrijven dat handel drijft met China, lijken hier veel kansen te liggen. Wat dat betreft zijn de komende 88 dagen veelbelovend.